διέλευσις
διέλευσις, transit
διέλευσις, εως, ἡ,
- transit, Ptol. Tetr. 135.
1 paso, acción de recorrer o atravesar en el espacio
οἱ τῆς διελεύσεως τοῦ ζῳδιακοῦ χρόνοι
ἡ τῶν τοπικῶν διαστημάτων δ.
• paso, transcurso en el tiempo
ἡ δ. τῶν ἡμερῶν
2 propagación
τοῦ φωτός
διέλευσις, εως (ἡ) action de passer à travers, passage, Ptol. Tetr. 135 ; Procl. Ptol. 191, 19.
Étym. διελεύσομαι, v. διέρχομαι.
διέλευσις, ἡ, das Durchgehen, Sp.