Logeion | δίεμαι

δίεμαι, Pass.,

speed, ἵπποι πεδίοιο δίενται speed over the plain, Il. 23.475; οὐ . . μέμονε . . δίεσθαι he is not minded to hasten away, 12.304.
- II fear, c. inf., A. Pers. 701 (lyr., δείομαι cod.Med.). (Cf. δίω.)

A tr.

I

1 perseguir c. ac. de anim. δηΐους προτὶ ἄστυ Il.12.276, θρασὺν Ἕκτορα ... πεδίονδε Il.22.456, νεβρὸν ὄρεσφι κύων Il.22.189, (κνώδαλον) Od.17.317, μή σε ... ἀγρόνδε δίωμαι βάλλων χερμαδίοισι Od.21.370, προτέρωσε ... ἡμέας A.R.4.498, ἐν δρυμοῖσιν ... θῆρα Opp.C.1.84

• fig. ἀτίετα διόμεναι λάχη persiguiendo una labor no estimada A.Eu.385 (pero quizá v. pas.).

2 alejar, rechazar c. ac. gener. de animados y ἀπό c. gen. ἀπὸ ναῦφι μάχην ἐνοπήν τε Il.16.246, ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ' ... δύνανται ποιμένες ... δ. Il.18.162, cf. 17.110, τὸν ξεῖνον ... ἀπὸ μεγάροιο Od.17.398, cf. 20.343, c. gen. (λέοντα) κύων σταθμοῖο Q.S.2.331

• espantar (σκύλακες) κνώδαλα πάντα δίενται Opp.C.1.426, cf. 2.358, en v. pas. οὔ ῥά τ' ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι (el león) Il.12.304.

3 lanzar, conducir a gran velocidad (ἵππους) προτὶ ἄστυ ... λαοφόρον καθ' ὁδόν Il.15.681.

II escapar, huir c. ac. de dir. ἢν δὲ ... Πόντον δὲ σόη πτερύγεσσι δίηται de una paloma, A.R.2.330

• c. inf. sentir temor de, tener miedo de δίομαι μὲν χαρίσασθαι, δίομαι δ' ἀντία φάσθαι A.Pers.700.

B intr. correr ἵπποι ... πεδίοιο δίενται Il.23.475, οὔ σ' ἔτι ... φοβήσομαι, ὡς τὸ πάρος περ τρὶς περὶ ἄστυ ... δίον Il.22.251, ὦρτο δίεσθαι echó a correr A.R.1.1250

• lanzarse, abalanzarse, saltar φαλάγγια τυτθὰ δίενται Nic.Th.755.
•Dud.: ¿rel. διώκω? ¿Quizá de *di̯°H₂- c. vocalismo analóg. ε, frente a δῖνος < *diH₂-? Cf. δίζημαι.

δίεμαι (seul. prés.)

1 s’enfuir : πεδίοιο, Il. 23, 475, à travers la plaine ||

2 s’enfuir par crainte, d’où craindre de, inf. Eschl. Pers. 700, 701 ||

➳ Ind. 1 sg. δίεμαι, Eschl. ll. cc. ; 3 pl. δίενται, Il. 23, 475 ; Nic. Th. 755 ; pour le sbj. 3 sg. δίηται, et l’inf. δίεσθαι, v. δίω.

δίεμαι zie δίομαι.

δίεμαι, s. δίημι.

δίεμαι

[cf. δίον2, διώκω.]

Aor. sub. δίωμαι Od. 21.370.

3 sing. δίηται Il. 7.197, Il. 15.681, Il. 16.246, Il. 22.189, 456.

3 pl. δίωνται Il. 17.110.

3 sing. opt. δίοιτο Od. 17.317.

(ἀπο-, ἐνδίημι.)

- 1
  To chase, pursue Il. 22.189: Od. 17.317
- 2
  To chase away, drive off or away: λῖν Il. 17.110. Cf. Il. 12.276, Il. 18.162, Il. 22.456: Od. 21.370.
  
  Sim.: ἀπὸ ναῦφι μάχην Il. 16.246.
  
  To cause to retire, put to flight Il. 7.197.
- 3
  To send or chase away, dismiss: ξεῖνον ἀπὸ μεγάροιο Od. 17.398. Cf. Od. 20.343.
- 4
  To drive (horses) Il. 15.681.
- 5
  As pass.
- - a
    To be driven off or away Il. 12.304.
  - b
    Of horses, to be driven, race Il. 23.475.

δίεμαι (cf. δίω), 3 pl. δίενται, inf. δίεσθαι: be scared away, flee; σταθμοῖο δίεσθαι, ‘from the fold,’ Il. 12.304; πεδίοιο δίενται, ‘speed over the plain,’ Il. 23.475.

δίεμαι as if from an Act. δίημι δίω

- Ito flee, speed, πεδίοιο over the plain, Il.; δίεσθαι to hasten away, Il.
- IIto fear, c. inf., Aesch.

Menu

Word wheel

δίεμαι

Saved

Recent