διεκτρέχω
διεκτρέχω, traverse
διεκ-τρέχω, aor. -έδρᾰμον,
- traverse, Ph. Bel. 77.36; ὁππότʼ ἂν . . ἠέλιος Κριὸν . . διεκτρέχῃ Orph. Fr. 285.5: abs., sally, rush out, J. AJ 5.2.11; κυνὸς διεκδραμόντος Plu. Frat. 2.490d.
1 pasar a través de, atravesar c. ac.
ὁππόταν ... ἠέλιος Κριὸν διεκτρέχῃ
(ἀγγεῖα)
δι' ἐκείνου στενοῦ ... χωρίου
2 intr. abalanzarse, lanzarse I.AI 5.161 (cód.),
κυνὸς διεκδραμόντος
πρὸς τὸ χεῖρον ἀεὶ διεκτρέχων
δι·εκτρέχω, traverser en courant ou dans sa course, Phil. byz. Bel. 77.
διεκτρέχω, (τρέχω), durch- u. herauslaufen, Sp.