δικτάτωρ
δικτάτωρ, dictator
- Lat. dictator, Plb. 3.87.7, etc.: hence δικτᾱτωρ-εία, ἡ, the dictatorship, D.H. 6.22 (δικτατωρ-ία, Plu. Fab. 3):
1 dictador en Roma magistrado extraordinario nombrado en situaciones de emergencia, Plb.3.87.6, 103.4, D.S.12.80, Plu.Fab.10,
ἐνιαυσίους ἄρχοντας ἀποδεῖξαι τὴν αὐτὴν ἔχοντας ἐξουσίαν τοῖς βασιλεῦσι, καλεῖν δ' αὐτοὺς δικτάτορας
ἐς ἀεὶ δ. γενόμενος
δ. τὸ δεύτερον
δ. τ[ὸ τ]ρίτον
δ. διὰ βίου
• gener. dominador, que domina o gobierna
Ῥώμης δικτάτορος οὔσης
2 como adj. dictatorial, de dictador
δ. ἀρχή
poder dictatorial, dictadura
- the Roman dictator, Polyb.