δικρατής
δικρατής, co-mate in power
δῐ-κρᾰτής, ές,
- holding joint authority, δικρατεῖς Ἀτρεῖδαι S. Aj. 252 (lyr.); δικρατεῖς λόγχας στήσαντε double-slaying spears, of Eteocles and Polynices, Id. Ant. 145 (lyr.).
de igual fuerza o poder
λόγχαι
de las lanzas de Etéocles y Polinicesδικρατεῖς Ἀτρεῖδαι
los Atridas de igual poder, de poder compartido
δι·κρατής, ής, ές [ᾰ] dont la puissance est double ou se partage entre deux : δικρατεῖς Ἀτρεῖδαι, Soph. Aj. 252, le couple souverain des Atrides ; δικρατεῖς λόγχαι, Soph. Ant. 146, les lances des chefs suprêmes des deux armées (Étéocle et Polynice) ; sel. d’autres, lances tenues à deux mains.
Étym. δίς, κράτος.
1. met tweevoudige heerschappij:
2. allebei overwinnend:
δικρατής, ές, doppelmächtig ; Ἀτρεῖδαι, d.i. die zwei Herrscher, Soph. Aj. 246 ; δικρατεῖς λόγχαι Ant. 145, nach dem Schol. = zweischneidig, od. richtiger : doppelgewaltig, ὅτι ἀλλήλους ἀπέκτειναν, nicht die mit beiden Händen geschwungenen, großen.
δικρατής
δι-κρᾰτής, ές
κράτος
- co-mate in power, Soph.; δικρατεῖς λόγχαι double-slaying spears, Soph.