ἐπεί

ἐπεί, Conj., both temporal and causal; also ἐπειδή, ἐπείτε.

• A OF TIME (ἐπειδή is more freq. in this sense in Prose), after that, since, when, from Hom. downwds.:
• • I with Ind.,
  • • 1 of a definite occurrence in past time, mostly c. aor., ἐπεί ῥʼ εὔξαντο after they had prayed, Il. 1.458; ἐπειδὴ ἐτελεύτησε Δαρεῖος καὶ κατέστη Ἀρταξέρξης after D. had died and A. had succeeded, X. An. 1.1.3: rarely c. impf., ἐπειδὴ εἱστιώμεθʼ Ar. Nu. 1354; ἐ. πόντον εἰσεβάλλομεν E. IT 260; ἐ. ἠσθένει Δαρεῖος X. An. 1.1.1: c. plpf., ἐπειδὴ ἐξηπάτησθε . . after you had been deceived . ., D. 18.42; but generally the aor. is found, the plpf. being used only for special emphasis: c. impf. to express an action not yet complete, ἐπεὶ ὑπηντίαζεν ἡ φάλαγξ καὶ ἡ σάλπιγξ ἐφθέγξατο after the phalanx began to advance and the trumpet had sounded, X. An. 6.5.27.
    • 2 with implied reference to some later time, ἐ. or ἐπειδή, = ἐξ οὗ, from the time when, since, mostly c. aor., πολλὰ πλάγχθη, ἐ. ἔπερσε Od. 1.2; ἐπείτε παρέλαβον τὸν θρόνον, τοῦτο ἐφρόντιζον ever since I came to the throne, I had this in mind, Hdt. 7.8.αʹ; ἐπειδήπερ ὑπέστη Th. 8.68; δέκατον μὲν ἔτος τόδʼ ἐ. … ἦραν A. Ag. 40: sts. c. pres. (used in pf. sense) and pf., ἐ. δὲ φροῦδός ἐστι στρατός since the army is gone, S. Ant. 15; ἐπείτε ὑπὸ τῷ Πέρσῃ εἰσί, πεπόνθασι τοιόνδε ever since they have been, now that they are . ., Hdt. 3.117.
  • II with Subj., ἄν being always added in Att. Prose, and ἄν or κε generally in Poetry: ἐπεί with ἄν becomes ἐπήν (so in Com., Ar. Lys. 1175, Av. 983), later ἐπάν (q.v.), Ion. ἐπεάν Schwyzer 800 (vi B.C.), Hdt. 3.153, al., ἐπήν Hp. Fract. 6, al., and ἐπειδή with ἄν ἐπειδάν (q.v.); Hom. has ἐπεί κε, ἐπήν (once ἐπεὶ ἄν Il. 6.412):
  • • 1 referring to future time with fut. apodosis, τέκνα ἄξομεν . . ἐπὴν πτολίεθρον ἕλωμεν when we shall have taken the city, Il. 4.238; ἐ. κʼ ἀπὸ λαὸς ὄληται 11.764. cf. Od. 17.23; ἐπεάν περ ἡμίονοι τέκωσι, τότε τὸ τεῖχος ἁλώσεσθαι Hdt. 3.153; ταῦτʼ, ἐπειδὰν περὶ τοῦ γένους εἴπω, τότʼ ἐρῶ I will speak of this, when I have spoken . ., D. 57.16, cf. X. An. 2.3.29; ἐ. ἂν σύ γε πότμον ἐπίσπῃς Il. 6.412; χρὴ δέ, ὅταν μὲν τιθῆσθε τοὺς νόμους, . . σκοπεῖν, ἐπειδὰν δὲ θῆσθε, φυλάττειν whenever you are enacting your laws, . . and after you have enacted them . ., D. 21.34.
    • 2 of repeated action, with a pres. apodosis, whenever, when once, δαμνᾷ, ἐ. κε λίπῃ ὀστέα θυμός Od. 11.221, cf. Il. 9.409; ἐπειδὰν ἡ ἐκφορὰ ᾖ . . ἄγουσι whenever the burial takes place they bring, Th. 2.34; ἐπειδὰν κρύψωσι γῇ . . λέγει when they have covered them with earth, ibid.: sts. without ἄν or κε in Poets, ἐ. ἂρ βλέφαρʼ ἀμφικαλύψῃ Od. 20.86; ἐ. δὴ τόν γε δαμάσσεται . . ὀϊστός Il. 11.478, cf. S. OC 1225 (lyr.), Ant. 1025.
    • 3 like A.I.2, δέκα ἡμερῶν ἐπειδὰν δόξῃ within ten days from the passing of the resolution, IG 1(2).88.7.
  • III with Opt. (without ἄν):
  • • 1 referring to future time, ἐπειδὴ πρὸς τὸ φῶς ἔλθοι, ὁρᾶν οὐδʼ ἂν ἓν δύνασθαι (sc. οὐκ οἴει); after he had come into the light . ., Pl. R. 516a: Hom. sts. uses ἐπήν with opt. in same sense as ἐπεί, Il. 24.227, Od. 2.105 (codd.), etc.
    • 2 more freq. of repeated action, with a past apodosis, ἐ. ζεύξειεν . ., δησάσκετο Il. 24.14; ἐπειδὴ δέ τι ἐμφάγοιεν, ἀνίσταντο X. An. 4.5.9; ἐ. πύθοιτο, ἐπῄνει Id. Cyr. 5.3.55, cf. Th. 8.38, Pl. Phd. 59d, Prt. 315b.
    • 3 in orat. obliq. after past tenses, representing a subj. in orat. rect., αὐτὸς δὲ ἐπεὶ διαβαίης, ἀπιέναι ἔφησθα (the direct form being ἐπὴν διαβῶ) X. An. 7.2.27, cf. 3.5.18, Cyr. 1.4.21; after opt. in a final clause, ἐπορεύοντο, ὅπως ἐπειδὴ γένοιντο ἐπὶ τῷ ποταμῷ . . ἴοιεν Th. 7.80.
    • 4 by assimilation to opt. in principal clause, ἦ τʼ ἂν . . νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν . . ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην Il. 19.208; ὃς τὸ καταβρόξειεν ἐπεὶ κρητῆρι μιγείη Od. 4.222.
    • 5 ἐπειδάν c. opt. is f.l. in some passages of early authors, as X. Cyr. 1.3.11, D. 30.6 (c. ind., Plb. 13.7.8): found in later Gr., Agath. 2.5, al., Zos. 5.18.10.
  • IV with Inf., only in orat. obliq., ἐπειδὴ δὲ κατὰ σχολὴν σκέψασθαι, κόπτεσθαι (sc. ἔφη) Pl. R. 619c, cf. Smp. 174d, Hdt. 4.10, 7.150.
  • V with other words:
  • • 1 ἐ. τάχιστα as soon as, freq. separated by a word, ἐ. ἦλθε τάχιστα, . . ἀπέδοτο X. An. 7.2.6; ἐ. δὲ τάχιστα διέβη Id. Cyr. 3.3.22; ἐ. θᾶττον Arist. Pol. 1284a40; ἐ. εὐθέως X. HG 3.2.4; ἐ. … αὐτίκα Pi. N. 1.35; ἐπειδὴ τάχιστα Pl. Prt. 310c, D. 27.16; ἐπειδὰν τάχιστα Hdt. 8.144, X. An. 3.1.9; rarely ἐπειδὴ θᾶττον D. 37.41; ἐπειδὰν θᾶττον Pl. Prt. 325c.
    • • b ἐ. τὰ πρῶτα Il. 12.420; ἐ. τὸ πρῶτον A. Ag. 1287.
    • 2 with emphatic Particles, ἐπεὶ ἄρα when then, in continuing a narrative, Il. 6.426; ἐπεὶ οὖν when then, in resuming a narrative, 1.57, 3.4; ἐπεὶ ὦν Hdt. 3.9; ἐπεὶ γὰρ δή Id. 9.90, etc.
• B CAUSAL (ἐπεί more freq. in this sense in early Prose: ἐπειδή whereas is used in preambles of decrees, IG 2(2).103, etc.; ἐπειδήπερ inasmuch as, Ev.Luc. 1.1), since, seeing that, freq. from Hom. downwards:
• • • 1 with Ind. (after both present and past tenses), ἐ. οὐδὲ ἔοικε Il. 1.119, cf. 153, 278, Pi. O. 4.16, X. Mem. 2.3.4; ἐπειδή Th. 8.80; ἐπειδὴ οὐκ ἐθέλεις Pl. Prt. 335c; νίκη δʼ ἐπείπερ ἕσπετʼ, ἐμπέδως μένοι A. Ag. 854; freq. with past tenses with ἄν, ἐπεὶ οὔποτʼ ἂν στόλον ἐπλεύσατʼ ἄν S. Ph. 1037; ἐπεὶ οὔ κεν ἀνιδρωτί γʼ ἐτελέσθη Il. 15.228, cf. D. 18.49; οὐ γὰρ ἂν σθένοντά γε εἷλέν μʼ· ἐπεὶ οὐδʼ ἂν ὧδʼ ἔχοντʼ (sc. εἷλεν) S. Ph. 948: esp. in the sense, for otherwise . ., Pi. O. 9.29, S. OT 433, X. Mem. 2.7.14, Herod. 2.72, etc.: so c. fut., ἐξέστω δὲ μηδενὶ . . τεθῆναι . ., ἐ. ἀποδώσει . . otherwise he shall pay . ., Rev.Et.Anc. 4.261 (near Smyrna): c. imper., ἐ. δίδαξον for teach me, S. El. 352, OC 969, cf. OT 390, Ar. V. 73, Pl. Grg. 473e: with an interrog., ἐ. πῶς ἂν καλέσειας; for how would you call him? Ar. Nu. 688, cf. Pi. P. 7.5, A. Ch. 214, S. Tr. 139 (lyr.); ὦ Ἀλκιβιάδη, ἐπειδὴ περὶ τίνος Ἀθηναῖοι διανοοῦνται βουλεύεσθαι, ἀνίστασαι συμβουλεύσων; Pl. Alc. 1.106c.
    • 2 c. Opt., ἐ. ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι Il. 9.304, cf. S. Aj. 916; so after past tenses on the principle of orat. obliq., ἐπείπερ ἡγήσαιντο since (as they said) they believed, X. Mem. 1.4.19.
    • 3 c. Inf. in orat. obliq., ἐ. γιγνώσκειν γε αὐτά Pl. Prt. 353a, cf. Hdt. 8.111, Th. 2.93.
    • 4 in elliptical expressions, ἀδύνατός [εἰμι], ἐ. ἐβουλόμην ἂν οἷός τʼ εἶναι I am unable (and yet I am sorry), for I should like to have the power, Pl. Prt. 335c; so εἶμι· ἐ. καὶ ταῦτʼ ἂν ἴσως οὐκ ἀηδῶς σου ἤκουον ibid. (here the sense may be given by and yet, although, cf. ib. 333c, 317a, Ap. 19e, Smp. 187a, Arist. EN 1121a19); ἐ. ὅ γε ἀποθανὼν πελάτης τις ἦν ἐμός and yet (moreover) the murdered man was my own hired man, Pl. Euthphr. 4c.
    • • b sts. after a voc., where ‘listen’ may be supplied, Ἕκτορ, ἐ. με κατʼ αἶσαν ἐνείκεσας Il. 3.59, cf. 13.68, Od. 3.103, 211.
    • 5 with other Particles, ἐ. ἄρα, ἐ. ἂρ δή since then, Od. 17.185; ἐ. γε (ἐπεί . . γε Il. 1.352, Hes. Th. 171), more emphatic than ἐ., since indeed, E. Cyc. 181, Hipp. 955; ἐπειδή γε ib. 946, Pl. Phd. 77d, D. 54.29; sts. separated, ἐπειδή . . γε S. El. 631, Pl. Phd. 87c; ἐ. γε δή Hdt. 3.9, S. Ant. 923, ἐπειδή γε καί Th. 6.18; ἐ. ἦ since in truth, ἐ. ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστι Il. 1.169, cf. 156, Od. 9.276; ἐπείπερ (ἐ. … περ Il. 13.447, Od. 20.181) in Trag. and Prose, A. Ag. 822, S. OC 75, Pl. Phd. 114d; ἐπειδήπερ in Com. and Prose, Ar. Ach. 437, 495, Nu. 1412, Th. 6.18, Pl. R. 350e; ἐ. τοι since surely, S. OC 433; ἐ. νύ τοι Il. 1.416; ἐ. τοι καί E. Med. 677, Pl. R. 567e. [ἐ. sts. begins a verse in Hom., Il. 22.379, Od. 4.13, 8.452, 21.25; sts. coalesces by synizesis with οὐ, οὐδέ, etc., S. Ph. 446, 948, etc.]

ἐπεί, Konjunktion, da, quum ; ursprünglich nur Zeitpartikel, sodann auch Causalpartikel. Die beiden Bedeutungen lassen sich übrigens nicht scharf sondern, so daß an vielen Stellen ἐπεί gerade wie eben das Lat. quum und das Deutsche »da« sowohl causal als temporal aufgefaßt werden kann. Entstanden ist ἐπεί, wie schon die Alten sahen, aus ἐπί und εἰ, indem das εἰ den betreffenden Zeitpunkt bezeichnete, das ἐπί den engen und unmittelbaren Zusammenhang zwischen dem Inhalte des Satzes mit ἐπεί und dem des zugehörigen Hauptsatzes.
1) ἐπεί als Zeitpartikel:
a) meist auf die Frage »wann«, nach dem Zusammenhange zu übersetzen durch da, als, wie, nachdem, sobald, sobald als, sobald wie, dann wann usw.
b) nicht selten auf die Frage »seit wann«, nach dem Zusammenhange zu übersetzen durch sei idem, von dem Augenblickean, wo usw. Od. 16.24 οὔ σʼ ἔτʼ ἔγωγε ὄψεσθαι ἐφάμην, ἐπεὶ ᾤχεο νηὶ Πύλονδε ; 1.2 ὃς μάλα πολλὰ πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν ; vgl. Sengebusch Aristonic. p. 6 ; die ohne Beweis gegebene Darstellung in Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 151 ist irrig, und namentlich müßte es daselbst anstatt »Id extricamus ex Epim. Hom. p. 161« vielmehr heißen. Δέκατον μὲν ἔτος τόδʼ ἐπεὶ Μενέλαος καὶ Ἀγαμέμνων ἦραν, das zehnte Jahr, seitdem, Aesch. Ag. 40 ; ἐπεὶ δὲ φροῦδός ἐστιν Ἀργείων στρατὸς – οὐδὲν οἶδʼ ὑπέρτερον, seit aber das Heer fort ist, Soph. Ant. 15 ; vgl. Eur. I.T. 247 u. Porson zu Med. 138 ; häufig bei Her., bes. in der Vrbdg ἐπεί τε, so ἐπεί τε Πέρσαι ἔχουσι τὸ κράτος, ἔστι τοῦ βασιλῆος 3.117 ; ἐγὼ δὲ ἐπεί τε παρέλαβον τὸν θρόνον τοῦτο ἐφρόντιζον 7.81 ; selten in attischer Prosa, wie Thuc. ἔτη τριακόσια ἐπεὶ διέβησαν 6.2. – Wenn von der Zukunft oder von der Gegenwart die Rede ist, wird das temporale ἐπεί oft mit dem konjunktiv. conditional. verbunden, wenn von der Vergangenheit die Rede ist, oft mit dem optativ. iterativ.; s. das Genauere über den optativ. iterativ. oben s.v. Ἄν S. 152, 172, über den konjunktiv. conditional. daselbst S. 156, u. vgl. ἐπάν (ἐπήν). Der konjunktiv. conditional. bei ἐπεί z.B. Od. 11.221, 14.153, 17.23, Il. 6.412, 15.363, Hom. H. Apoll. 158, Soph. Ant. 1025, O.C. 1225. Der Optativ. iterativ. bei ἐπεί z.B. Il. 24.14 Thuc. 8.38 Xen. An. 1.5.2, 4.2.28, Cyr. 1.6.34 Soph. Tr. 93. – Der indirekte optativ. (s. oben s.v. Ἄν S. 172) bei ἐπεί z.B. Xen. Cyr. 1.4.21, An. 5.6.30. – Der indicativ. bei ἐπεί in der indirekten Rede z.B. Soph. Phil. 346. – Der infinitiv. mit und ohne ἄν bei ἐπεί in der indirekten Rede z.B. Herodot. 2.32, 4.10 Thucyd. 2.93 Plat. Phaed. 109e, Xen. An. 5.7.18. – Der optativ. potential. bei ἐπεί Ar. Eq. 1056, vgl. oben s.v. Ἄν S. 163. – Verstärkt wird das temporale ἐπεί durch τάχιστα, »sobald als – auf der Stelle«, »von dem ersten Augenblick an, »wo« ; dabei steht τάχιστα gewöhnlich nicht unmittelbar neben ἐπεί, s. z.B. Xen. An. 7.2.6 Ἀρίσταρχος δʼ ἐπεὶ ἦλθε τάχιστα. Aehnlich ist die Verbindung von (τὸ) πρῶτον und (τὰ) πρῶτα mit ἐπεί, z.B. Il. 12.420 ἐπεὶ τὰ πρῶτα πέλασθεν, vgl. 1.6 ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε.
2) übertr. auf ein Causalverhältnis, da das der Zeit nach Vorangehende auch häufig den Grund od. die Veranlassung zum Folgenden enthält, da, weil, Hom. u. Folgde überall ; auch mit praes. u. fut., z.B. ἐπεὶ δέος παλαιόν σοι φρενῶν ἀνθίσταται, λέξον Aesch. Pers. 689. – Wie es Il. 6.333 heißt ἐπεί με κατʼ αἶσαν ἐνείκεσας, τοὔνεκά τοι ἐρέω, so steht es auch ohne letztern Zusatz im Anfang der Rede oft absolut, Ἕκτορ, ἐπεί με κατʼ αἶσαν ἐνείκεσας – αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρής, 3.59, wo man »so sage ich dir« ergänzen kann ; vgl. 6.382, 13.775 ; Od. 1.231 ξεῖνʼ, ἐπεὶ ἂρ δὴ ταῦτά μʼ ἀνείρεαι, μέλλεν μέν ποτε οἶκος ὅδʼ ἀφνειὸς ἔμμεναι ; auch so, daß ein längerer Zwischensatz noch vor der eigentlichen Rede eingeschaltet wird, Od. 4.204, Il. 13.68. Gar kein Hauptsatz folgt Od. 3.103. – Oft ist es bes. nach einem längeren Vordersatze mit denn zu übersetzen, wo wir den Grund als Hauptsatz hinstellen ; Il. 4.269 ; οὕνεκʼ ἐγὼ κούρης – ἄποινα οὐκ ἐθέλω δέξασθαι· ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν, denn ich will lieber, 1.112 ; oft ἐπεὶ οὐδὲ ἔοικε, denn das ziemt sich nicht ; ἐπεὶ οὐδὲ μὲν οὐδὲ ἔοικεν Od. 21.319 ; Pind. Ol. 4.13 ; Aesch. Prom. 347 ; in Prosa oft. Es folgen in diesem Falle auf ἐπεί auch hypothetische Konstruktionen, wie ἐπεὶ οὔποτʼ ἂν στόλον ἐπλεύσατε – εἰ μή τι κέντρον θεῖον ἦγʼ ὑμᾶς Soph. Phil. 1026, da ihr, od. einfacher, denn ihr wäret nicht geschifft ; ἐπεὶ σχολῇ γʼ ἂν ἥξειν δεῦρʼ ἂν ἐξηύχουν Ant. 389, wo der Satz mit εἰ fehlt ; vgl. O.R. 433 ; ἀλλʼ ἴσως οὐκ ὀλίγον ἔργον ἐστίν, ἐπεὶ πάνυ γε σαφῶς ἔχοιμι ἂν ἐπιδεῖξαι Plat. Euthyphr. 9b ; vgl. Legg. IX.875c ; οὐ φιλόπονός ἐστιν, ἐπεὶ ἤρκει ἂν αὐτῷ, sonst würde er sich begnügen, Xen. Cyr. 2.2.31 ; σιώπησον περὶ τῶν χρησμῶν, ἐπεὶ ἐρήσομαί σε, denn sonst (wenn du nicht schweigst) werde ich dich fragen, Luc. Iup. Trag. 43. Es folgt auch der opt. potent., Soph. Aj. 899, Tr. 457 ; – auch der imperat., ἐπεὶ φέρʼ εἰπέ Soph. O.R. 390, denn sage doch ; vgl. Ar. Vesp. 73 Her. 7.103 ; ἐπεὶ ἐροῦ τινα τουτωνί Plat. Gorg. 473c ; Charm. 165e u. öfter ; – ἐπεὶ ἄθεος ὀλοίμην, φρόνησιν εἰ τάνδʼ ἔχω Soph. O.R. 663. – Häufig folgt ein Fragesatz, bes. ein solcher, der nur ein anderer Ausdruck für einen negativen Satz ist ; ἐπεὶ τί νῦν ἕκατι δαιμόνων κυρῶ Aesch. Ch. 212 ; Suppl. 325 ; ἐπεὶ τίς ὧδε τέκνοισιν Ζῆνʼ ἄβουλον εἶδεν, keiner sah den Zeus, Soph. Tr. 138 ; ἐπεὶ τίνα οἶκον ναίοντʼ ὀνομάξομαι Pind. P. 7.5 ; οὐδαμῶς γε· ἐπεὶ πῶς ἂν καλέσειας Ar. Nub. 679 ; vgl. Lys. 259 ; ἐπεὶ σὺ δέξαιʼ ἂν μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ἢ ἀδικεῖν ; Plat. Gorg. 474b, denn du möchtest doch nicht lieber. – Οὐ γὰρ λαθεῖν τοὺς δυναμένους ἐν ταῖς πόλεσι πράττειν· ἐπεὶ οἵ γε πολλοὶ οὐδὲν αἰσθάνονται, obwohl die große Menge Nichts merkt, Plat. Prot. 317a ; vgl. 333c, Symp. 187a ; – ταύτῃ οὖν σε λανθάνει –, ἐπεὶ οὐ κακῶς ἀπείκασας, übrigens, sonst, Parm. 128e ; vgl. Soph. 217b, Apol. 19e ; – μὴ νῦν ἀπολλύηται (ἡ ψυχή), ἐπεὶ σῶμάγʼ ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται, denn was den Körper betrifft, so hört er nie auf, Phaed. 91d ; vgl. Soph. 223e. – Die Vrbdgn mit anderen Partikeln s. einzeln.

ἐπεί

(As spondee Il. 22.379, Il. 23.2: Od. 4.13, Od. 8.452, Od. 21.25, Od. 24.482.)

• • 1

    When, after that.

  • • a

      With indic.: οἱ δʼ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν Il. 1.57. Cf. Il. 1.458, 467, 469, 484, Il. 2.16, etc.: Od. 1.2, 238, Od. 2.155, 297, 407, etc.

      From the time when: ἐπεὶ ἤγαγον Il. 24.547. Cf. Od. 4.13, Od. 8.452.

    • b
    • • α

        With subj. in relative sentences corresponding to sentences with εἰ 4. See Table at end II.B.a 2.

      • β

        With subj. or opt. in conditional relative sentences. For the examples and constructions see Table III.B.a 1 2 (5), b.1, (D) (20) (23) (26) (27) (34) (56).

  • 2

    Since, seeing that: ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν Il. 1.112. Cf. Il. 1.114, 119, 132, Il. 4.307, Il. 9.304, etc.: Od. 1.37, 160, 176, 205, 223, etc.

    Introducing a sentence without a regular apodosis Il. 3.59, Il. 13.68, etc.: Od. 3.103, Od. 8.236, etc.

ἐπεί conj.

• • a temporal, c. aor. ind., after, when τοῦ ἐράσσατο Ποσειδάν, ἐπεί νιν καθαροῦ λέβητος ἔξελε Κλωθώ O. 1.26 Ἀχιλλέα τʼ ἔνεικʼ, ἐπεὶ Ζηνὸς ἦτορ λιταῖς ἔπεισε, μάτηρ O. 2.79 φθέγξατʼ ἐπεὶ κατὰ γαῖʼ αὐτόν τέ νιν καὶ φαιδίμας ἵππους ἔμαρψεν O. 6.14 βασιλεὺς δʼ, ἐπεὶ πετράεσσας ἐλαύνων ἵκετʼ ἐκ Πυθῶνος, ἅπαντας ἐν οἴκῳ εἴρετο παῖδα O. 6.47 τερπνᾶς δʼ ἐπεὶ λάβεν καρπὸν Ἥβας, ἐκάλεσσε Ποσειδᾶν O. 6.57 δράκοντες, ἐπεὶ κτίσθη νέον, οἱ δύο μὲν κάπετον O. 8.37 ἐκτίσσατο, ἐπεὶ Ποσειδάνιον πέφνε Κτέατον O. 10.26 ἀλλʼ ἐπεὶ τείχει θέσαν ἐν ξυλίνῳ σύγγονοι κούραν, σέλας δʼ ἀμφέδραμεν λάβρον Ἁφαίστου, τότʼ ἔειπεν P. 3.38 “τοί μʼ ἐπεὶ πάμπρωτον εἶδον φέγγος, κρύβδα πέμπον” i. e. as soon as P. 4.111 ἐπεὶ κατέβα ναυτᾶν ἄωτος, λέξατο P. 4.188 ἐπεὶ δʼ ἐμβόλου κρέμασαν ἀγκύρας ὕπερθεν, ἐκάλει P. 4.191 κεῖνόν γε καὶ βαρύκομποι λεόντες περὶ δείματι φύγον, γλῶσσαν ἐπεί σφιν ἀπένεικεν ὑπερποντίαν P. 5.59 μόλον, καπνωθεῖσαν πάτραν ἐπεὶ ἴδον P. 5.84 τόν, Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ, κρύψαν P. 9.80 ἔνθʼ Ἀλεξίδαμος, ἐπεὶ φύγε λαιψηρὸν δρόμον, παρθένον κεδνὰν χερὶ χειρὸς ἑλὼν ἆγεν P. 9.121 μάντιν τʼ ὄλεσσε κόραν, ἐπεὶ ἔλυσε δόμους ἁβρότατος P. 11.33 ἀλλʼ ἐπεὶ ἐκ τούτων φίλον ἄνδρα πόνων ἐρρύσατο, παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος P. 12.18 ἀρχαῖον ὀτρύνων λόγον, ὡς, ἑπεὶ μόλεν, ὡς κροκωτὸν σπάργανον ἐγκατέβα N. 1.35 Πριάμου πόλιν Νεοπτόλεμος ἐπεὶ πράθεν N. 7.35 ὁ δʼ ὄλβῳ φέρτατος ἵκετʼ ἐς κείνου γενεάν, ἐπεὶ ἐν χαλκέοις ὅπλοις Τηλεβόας ἔναρεν N. 10.14 ἐπεὶ δʼ ἄλκιμον νέκυν ἐν τάφῳ πολυστόνῳ θέντο Πηλείδαν, ἦλθον ἄγγελοι Pae. 6.98 ἀνδροδάμαντα δʼ ἐπεὶ Φῆρες δάεν ῥιπὰν μελιαδέος οἴνου, ἐσσυμένως ἀπὸ μὲν λευκὸν γάλα χερσὶ τραπεζᾶν ὤθεον fr. 166. 1.
  • b causal, = γάρ. Μοῖσα δʼ οὕτω ποι παρέστα μοι . ἐπεὶ στέφανοι πράσσοντί με τοῦτο θεόδματον χρέος O. 3.6 ὁδὸν ἁγεμονεῦσαι ταύταν ἐπίστανται, στεφάνους ἐν Ὀλυμπίᾳ ἐπεὶ δέξαντο O. 6.27 ἀλλά νιν οὐκ εἴασεν. ἐπεὶ εἶπε O. 7.61 ποτὶ καὶ τὸν ἵκοντʼ. ἐπεὶ νεφέλᾳ παρελέξατο P. 2.36 πέμψεν κασιγνήταν ἐς Λακέρειαν, ἐπεὶ παρὰ Βοιβιάδος κρημνοῖσιν ᾤκει παρθένος P. 3.34 ἐκ δʼ ἄρʼ αὐτοῦ πομφόλυξαν δάκρυα γηραλέων γλεφάρων, ἃν περὶ ψυχὰν ἐπεὶ γάθησεν P. 4.122 τὰν μάλα πολλοὶ ἀριστῆες ἀνδρῶν αἴτεον . ἐπεὶ θαητὸν εἶδος ἔπλετο P. 9.108 ἐπεὶ ῥέζοντά τι καὶ παθεῖν ἔοικεν N. 4.31 ὑπέρτατος Ἁγησιμάχοιʼ ὑέων γένετο. ἐπεί οἱ τρεῖς ἀεθλοφόροι πρὸς ἄκρον ἀρετᾶς ἦλθον N. 6.23 ἐντὶ πρόσοδοι νᾶσον εὐκλέα τάνδε κοσμεῖν. ἐπεί σφιν Αἰακίδαι ἔπορον ἔξοχον αἶσαν N. 6.46 διὰ τὸν ἁδυεπῆ Ὅμηρον. ἐπεὶ ψεύδεσί οἱ ποτανᾷ τε μαχανᾷ σεμνὸν ἔπεστί τι N. 7.22 (by entertaining the Dioskouroi they have become great athletes) ἐπεὶ εὐρυχόρου ταμίαι Σπάρτας ἀγώνων μοῖραν διέποντι N. 10.51 πότμον ἀμπιπλάντες ὁμοῖον. ἐπεὶ τοῦτον εἵλετʼ αἰῶνα N. 10.57 χορεύων τὰν ἁλιερκέα Ἰσθμοῦ δειράδʼ. ἐπεὶ στεφάνους ἓξ ὤπασεν Καδμοῦ στρατῷ ἐξ ἀέθλων I. 1.10 μὴ φθονεραῖσι φέρειν γνώμαις. ἐπεὶ κούφα δόσις ἀνδρὶ σοφῷ ἀντὶ μόχθων ξυνὸν ὀρθῶσαι καλόν I. 1.45 ἀλλʼ οὔ σφιν ἄμβροτοι τέλεσαν εὐνὰν θεῶν πραπίδες, ἐπεὶ θεσφάτων ἐπάκουσαν I. 8.31 Δωρίων ἔλαχεν σελίνων. ἐπεὶ περικτίονας ἐνίκασε I. 8.64 ἔσχον Δᾶλον, ἐπεί σφιν Ἀπόλλων δῶκεν Ἀστερίας δέμας οἰκεῖν Pae. 5.40 ἐπεὶ αυ[ Πα. 7B. 13. πατρῶιʼ ἐπεί[ Θρ. 4. 12. following impv.: “κράτει δὲ πέλασον. ἐπεὶ τρεῖς τε καὶ δέκʼ ἄνδρας ὀλέσαις” O. 1.79 δίδοι τέ οἱ αἰδοίαν χάριν . ἐπεὶ ὕβριος ἐχθρὰν ὁδὸν εὐθυπορεῖ O. 7.90 ἀπό μοι λόγον τοῦτον, στόμα, ῥῖψον. ἐπεὶ τό γε λοιδορῆσαι θεοὺς ἐχθρὰ σοφία O. 9.37 κλῦτʼ, ἐπεὶ εὔχομαι O. 14.5 μήτʼ ἀρετάν ποτε σιγάτω πατρῴαν μηδὲ τούσδʼ ὕμνους. ἐπεί τοι οὐκ ἐλινύσοντας αὐτοὺς ἐργασάμαν I. 2.45 Κλεάνδρῳ πλεκέτω μυρσίνας στέφανον, ἐπεί νιν Ἀλκαθόου τʼ ἀγὼν σὺν τύχᾳ ἐν Ἐπιδαύρῳ τε νεότας δέκετο πρίν I. 8.67 following a wish: θεὸς εὔφρων εἴη λοιπαῖς εὐχαῖς. ἐπεί νιν αἰνέω O. 4.14 ἐν τίν κʼ ἐθέλοι εὐτυχῶς ναίειν . ἐπεὶ τετραόροισιν ὥθʼ ἁρμάτων ζυγοῖς ἐν τεμένεσσι δόμον ἔχει τεοῖς N. 7.93 introducing parenthesis: ἐπεὶ πλοῦτος ὁ λαχὼν ποιμένα ἔπακτον στυγερώτατος O. 10.88 introducing example: τεκμαίρομαι ἔργοισιν Ἡρακλέος. ἐπεὶ Γηρυόνα βόας ἔλασεν fr. 169. 6. introducing question: ἐπεὶ ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν, καὶ κεῖνος ὅσα χάρματʼ ἄλλοις ἔθηκεν, τίς ἂν φράσαι δύναιτο; O. 2.98 ἐπεὶ ἀντίον πῶς ἂν τριόδοντος Ἡρακλέης σκύταλον τίναξε χερσίν; O. 9.29 ἐπεὶ τίνα πάτραν, τίνα οἶκον ναίων ὀνυμάξεαι ἐπιφανέστερον; P. 7.5
  • c fragg. ]διὰ θυρᾶν ἐπειδ[ Pae. 20.7 ]ἐπεὶ πάντα[ ?fr. 334a. 11.

ἐπεί : temporal and causal conjunction.—I. temporal, when, after; of definite time, foll. by ind., freq. aor. (where we use plup.), Il. 1.57; but also by other tenses, Il. 1.235; of indefinite time (conditional), with the usual constructions that belong to relative words (see ἄν, κέν).—II. causal, since, for, foll. by ind.—With other words, ἐπεὶ πρῶτον, πρῶτα, ‘after once,’ ‘as soon as,’ ἐπεὶ ἄρ, ἐπεὶ δή (ἐπειδή), ἐπεὶ ἦ (ἐπειή), ἐπεὶ οὖν, ἐπεί περ, ἐπεί τοι, see the several words. ἐπεὶ οὐ is to be read with ‘synizesis,’ except in Od. 5.364, Od. 8.585. ἐπεί stands at the beginning of some verses, as if ἐππεί.

ἐπεί

• conjunct., temporal and causal, like Lat. quum:
• AOF TIME, after that, after (postquam), since, when (quum), with aor. to express a complete action, or imperf. to express one not yet complete, ἐπεὶ ὑπηντίαζεν ἡ φάλαγξ καὶ ἡ σάλπιγξ ἐφθέγξατο after the phalanx began to advance and the trumpet had sounded, Xen.
• • • 2= ἐξ οὗ, from the time when, ever since, ἐπείτε παρέλαβον τὸν θρόνον since I came to the throne, Hdt.
  • IIwith Subjunct., ἄν or κε being added, so that ἐπεί becomes ἐπάν, ἐπήν, Ionic ἐπεάν, or ἐπεί κε: — referring to future time, ἐπὴν ἕλωμεν when we shall have taken the city, Il.:—also whenever, ἐπεί κε λίπῃ ὀστέα θυμός Od.
  • IIIwith Opt. without ἄν, referring to future time, ἐπειδὴ πρὸς τὸ φῶς ἔλθοι after he had come into the light, Plat.:—also whenever, ἐπεὶ πύθοιτο Xen.
  • • 2in oratione obl. after past tenses, representing a subj. in orat. rect., ἐπεὶ διαβαίης, the direct form being ἐπὴν διαβῶ, Xen.
  • IVwith other words, ἐπεὶ τάχιστα, as soon as, Lat. quum primum, Xen.; ἐπεὶ εὐθέως Xen.; ἐπειδὴ τάχιστα Plat.; ἐπειδὴ θᾶττον Dem.
• BCAUSAL, since, seeing that, with Ind. or Opt. with ἄν, Hom., etc.; with Imp., ἐπεὶ δίδαξον for teach me, Soph.; ἐπεὶ πῶς ἂν καλέσειας; for how would you call him? Ar.:—sometimes it may be rendered by although, or by else, otherwise.
• • • 2with other Particles, ἐπεὶ ἄρα, ἐπεὶ ἂρ δή since then, Od.; ἐπεί γε, Lat. quandoquidem, since indeed, Hdt.; ἐπείπερ seeing that, Aesch., etc.; ἐπεί τοι since surely, Soph.