δομαῖος
δομαῖος, for building
δομαῖος, α, ον, (δομή)
- for building: δομαῖοι (sc. λίθοι) foundation-stones, A.R. 1.737; δ. λᾶα APl. 16.279.
1 propio para la construcción
λᾶας
κρηπίς
2 subst. ὁ δ. construcción, cimiento
βάλλοντο δομαίους
pusieron cimientosἐπυργώσαντο λινοπλέκτοισι δομαίοις
δομαῖος, α, ον, qui concerne les constructions, A. Pl. 4, 279 ; οἱ δομαῖοι, s. e. λίθοι, A. Rh. 1, 737, pierres de construction, c. à d. fondations.
Étym. δόμος.
δομαῖος, zum Bau gehörig ; λίθος, Bau- od. Grundstein, Ep.adesp. 304 (Plan. 279). Auch οἱ δομαῖοι allein, Grundsteine, Ap.Rh. 1.737.
δομαῖος, α, ον
δομή
- for building, Anth.