δονακεύς
δονακεύς, a thicket of reeds
δονᾰκ-εύς, ῆος or έως, ὁ, (δόναξ)
- thicket of reeds, Il. 18.576: pl., Opp. H. 4.507.
- II fowler, Id. C. 1.73.
- III = δόναξ, AP 6.64 (Paul.Sil.).
1 cañaveral
παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα
δονακῆας ὑδρηλούς
ἀπ' Ἰνδῴου δονακῆος
2 cazador de aves con caña o vareta
τρήρωνας ἕλον δονακῆες
3 caña
ὀξυντῆρα μεσοσχιδέων δονακήων
afilador de cañas que llevan un corte medial en la punta, e.d., cálamos
δονακεύς, έως (ὁ) [ᾰ]
1 lieu plein de roseaux, Il. 18, 576 (acc. épq. -ῆα) ; au plur. Opp. H. 4, 507 (acc. pl. -ῆας) ||
2 roseau, c. δόναξ, Anth. 6, 64 (gén. pl. -ήων) ||
3 oiseleur, qui tend des gluaux, Opp. C. 1, 73 (acc. pl. -ῆας).
Étym. δόναξ.
δονακεύς, ὁ,
1) das Röhricht ; Homer einmal, Il. 18.576 παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα, Scholl. Didym. φησὶ δὲ Διονύσιος γράφεσθαι καὶ δονακῆεν κατὰ τὸ οὐδέτερον, ὡς καὶ τὸν πευκῶνα πευκᾶεν. – Opp. Hal. 4.506.
2) der Vogelsteller mit Leimruten, Opp. Cyn. 1.73.
3) = δόναξ ; Paul.Sil. 50 (VI.64).
1) das Röhricht ; Homer einmal, Il. 18.576 παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα, Scholl. Didym. φησὶ δὲ Διονύσιος γράφεσθαι καὶ δονακῆεν κατὰ τὸ οὐδέτερον, ὡς καὶ τὸν πευκῶνα πευκᾶεν. – Opp. Hal. 4.506.
2) der Vogelsteller mit Leimruten, Opp. Cyn. 1.73.
3) = δόναξ ; Paul.Sil. 50 (VI.64).
δονακεύς
[δόναξ.]
A thicket of reeds Il. 18.576.
δονακεύς (δόναξ): thicket of reeds, Il. 18.576†.
δονακεύς
δονᾰκεύς, έως,
δόναξ
- Ia thicket of reeds, Il.
- II= δόναξ, Anth.