δόμονδε
δόμονδε, home, homeward
δόμονδε, Adv.
- homeward, Hom.; ὅνδε δόμονδε to his own house, Od. 1.83; also δόμον Archestr. Fr. 26.
adv. a o hacia casa
ὅνδε δόμονδε
a su casaπρόφρων <δ'> ὑπέδεκτο δ. Λάβαν
benévolo le acogió en su casa Labán
δόμονδε, adv. à la maison, vers la maison, avec mouv., Od. 1, 83, etc.
Étym. δόμος, -δε.
δόμονδε, nach dem Hause, ins Haus, Hom., s. s.v. –δέ Suffix.
δόμονδε
[acc. of δόμος + -δε 1.]
- 1
To the house Od. 22.479, Od. 24.220.
- 2
Home, to one’s home Il. 24.717.
So ὅνδε δόμονδε Il. 16.445: Od. 1.83 = Od. 14.424 = Od. 20.239 = Od. 21.204, Od. 3.272, Od. 17.527, Od. 20.329.
- 1
δόμονδε : adv., into the house, Od. 22.479; homeward, home, Il. 24.717; ὅνδε δόμονδε, to his house, to his home.
δόμονδε
adverb
- home, homeward, Hom.; ὅνδε δόμονδε to his own house, Od.