δορυθαρσής
δορυ-θαρσής, ές, -δορίτολμος, Epigr.Gr. 1035.18 (Pergam.), APl. 16.170 (Hermodor.):— also δορυ-θρᾰσής, ές, Nonn. D. 17.100, 21.164, al.
δορυ·θαρσής, ής, ές [ῠ] à la lance hardie, ép. de Pallas, A. Pl. 170.
Étym. δόρυ, θάρσος ; cf. le suiv.
δορυθαρσής, ές, speerkühn, mutig ; Παλλάς Hermod. ep. (Plan. 170).