δορύκρανος
δορύκρᾱνος, δορύκτητος, δορύμᾰχος, v. δορίκρανος, δορίκτητος, δορίμαχος.
que es la cabeza de la lanza
λόγχη
δορύ·κρανος, ος, ον, à la coiffe de fer (lance), Eschl. Pers. 147.
δορύκρανος, [ᾱ], λόγχη, speerköpfig, oben mit einer Spitze versehen, Aesch. Pers. 144, v.l. δορίκρανος.