δοχμόλοφος
δοχμόλοφος, with slanting, nodding plume
δοχμό-λοφος, ον,
- with slanting, nodding plume, A. Th. 114 (lyr.).
dud. de penacho transversal u ondeante
κῦμα ... δοχμολόφων ἀνδρῶν
δοχμό·λοφος, ος, ον, dont l’aigrette retombe s’agitant (sur le casque) Eschl. Sept. 114.
Étym. δοχμός, λόφος.
δοχμόλοφος, ἄνδρες Aesch. Spt. 109, mit schrägem, sich auf die Seite neigendem Helmbusch, Schol. ἐν γὰρ τῇ κινήσει συμβαίνει πλαγιάζεσθαι τοὺς λόφους. Die v.l. δοχμόλοχος u. δοχμόλοχμος sind schlecht.
δοχμόλοφος
δοχμό-λοφος, ον
- with slanting, nodding plume, Aesch.