δοχεύς
δοχεύς, recipient
δοχ-εύς, έως, ὁ,
- recipient, esp. of oracles or inspiration, Orac. ap. Porph. ap. Eus. PE 5.9, Herm. in Phdr. pp. 105,111A.
1 receptor inspirado de un oráculo, médium que recibe el espíritu divino
τὸν δοχέα πληρώσας τὸν χρησμὸν ἀπεφοίβαζεν
ῥεῦμα τὸ φοιβείης ... αἴγλης ... κάππεσεν ἀμφὶ κάρηνον ἀμωμήτοιο δοχῆος
• receptáculo
ὃν (νοῦν) ... ἀξιώτατον ἡγοῦμαι δοχέα θεοῦ
2 huésped, anfitrión
στεφανωθήσεται ... καθ' ἑκάστην σύνοδον ὑπὸ τοῦ δοχέως
δοχεύς, έως (ὁ) hôte (litt. celui qui reçoit) Syn. Ep. 151.
Étym. δέχομαι.
δοχεύς, ὁ, der Aufnehmende, Sp.