δοχαῖος
δοχαῖος, fit for holding
δοχ-αῖος, α, ον,
- fit for holding, σκαφίδες Nic. Th. 618; κραδίην Id. Al. 21 (s. v. l., Sch. δοχεῖον).
1 receptor, contenedor
ἐν σκαφίδεσσι δοχαίαις φαρμάσσων
2 subst. ἡ δ. recipiente, receptáculo fig.
δοχαίην ... στομάχοιο
otro n. del cardias
δοχαῖος, α, ον, qui contient, qui peut contenir, Nic. Th. 618, etc.
Étym. δοχή.
δοχαῖος, aufnehmend, zum Aufnehmen dienend ; σκαφίδες Nic. Th. 618 ; vgl. Al. 21.