δοχή
δοχή, a receptacle
- = δοχεῖον, receptacle, E. El. 828, Pl. Ti. 71c.
- II reception, entertainment, Macho ap. Ath. 8.348f, LXX Ge. 21.8, al., PTeb. 112.89 (ii B. C.), Ev.Luc. 5.29, etc.; = ἄριστον, Hsch.
- III σημεῖον ἐν θυτικῇ, Id.
I plu.
1 anat. receptáculos biliares, canales colédocos una de las partes del hígado que utiliza la mántica, Pl.Ti.71c,
δοχαὶ χολῆς
vesícula biliar
2 receptáculo
ὑδάτων
δοκάν· θήκην
3 medida
ὕδατος θαλάσσης δοχὰς δέκα
II sg. recepción, convite a comer
οὔσης δὲ λαμπρᾶς καὶ φιλοτίμου τῆς δοχῆς
ἐποίησεν δοχὴν μεγάλην
εἰς τὴν δοχὴν τὴν Κρίτωνος
ὅσα εἰς τὴν δοχὴν ἕτοιμα ποιησάμενος
• esp. en lit. crist. ágape, fiesta o comida fraternal
τοῖς εἰς ἀγάπην, ἤτοι δοχήν, ὡς ὁ κύριος ὠνόμασεν, προαιρουμένοις
entre los crist.
1. reservoir:
2. onthaal:
a) Bewirtung, Macho bei Ath. VIII.348f ; NT.
b) von Gefäßen im Körper, χολῆς Eur. El. 828 ; vgl. Plat. Tim. 71c.
Strong 1403
a feast, banquet: Lk 5:29 14:13.†
- Ia receptacle, Eur.
- IIa reception, entertainment, NTest.