δρακοντόπους
δρακοντόπους, snake-footed, with serpents for feet
δρᾰκοντό-πους, ὁ, ἡ, gen. ποδος,
- snake-footed, with serpents for feet, Tz. ad Lyc. 63, EM 371.46.
I de pies o piernas como serpientes
II subst. ὁ δ.
1 ser con piernas de serpiente
τοὺς κενταύρους ἢ τοὺς δρακοντόποδας πλάττουσιν
οἱ δρακοντόποδες ὑμῶν
2 pie del Dragón n. de la Osa Mayor (porque está colocada junto al extremo de la cola de la constelación del Dragón) T.Sal.5.4.
δρακοντό·πους, gén. -ποδος (ὁ, ἡ) [ᾰ] aux pieds de dragon, Naz. 1, 653 Migne.
Étym. δράκων, πούς.
δρακοντόπους, -πουν, -ποδος, drachen-, schlangenfüßig, Sp.