δροσόεις
δροσόεις, dewy
δροσό-εις, εσσα, εν,
- dewy, Sapph. Supp. 24.12, etc.; πεδία A.R. 1.1282, cf. Coluth. 343; shedding dew, Σελήνη Nonn. D. 40.376; fresh, λουτρά E. Tr. 833; χείλεα AP 5.269 (Paul.Sil.).
1 cubierto de rocío
δροσόεντας ὄ]χ[θ]οις ἴδην
contemplar las riberas cubiertas de rocíoτὰ ῥόδα
πεδίον
νέφεα
κάμπη
καρπός
χείλεα ... δροσόεντα
• fresco
τὰ ... σὰ δροσόεντα λουτρά
2 que produce rocío, que cubre de rocío
Σιμόεις
Σελήνη
δροσόεις, όεσσα, όεν : humide de rosée (plaine, terre, etc.) A. Rh. 1, 1282 ; Triphiod. 154 ; Col. 343 ; Nonn. D. 44, 221 ; p. anal. humide, frais, tendre (lèvre) Anth. 5, 270 ; en gén. frais (bain, Eur. Tr. 833 ; fleuve, Col. 316).
Étym. δρόσος.
δροσόεις, εσσα, εν, = δροσερός ; λουτρά, Eur. Tr. 833 ; πεδία, Ap.Rh. 1.1282 ; ῥόδα, Theocr. ep. 1.1 ; auch übertr., χείλεα, zart, Paul.Sil. 17 (V.270).