δρυπεπής
δρυπεπής, ripened on the tree, quite ripe
δρῠπεπής, ές,
- ripened on the tree, quite ripe, ἐλάα Chionid. 7, Eup. 312; αἱ δρυπεπεῖς (sc. ἰσχάδες) Ar. Lys. 564, Callias Com. 21: by a com. metaph., μᾶζαι δ. Cratin. 165, Telecl. 38; δ. ἑταῖραι Ar. Fr. 141: heterocl. acc. sg., τὴν ἁλίπαστον δρύπεπα, as Subst., AP 6.191 (Longus):—δρυπετής or δρῠο-πέτης (πίπτω), ready to fall, over-ripe, is a constant v. l., cf. Sch. Orib. 2 p.746 D., Hsch.
madurado en el árbol, en sazón o más bien muy maduro
ἐλάαι
ref. aceitunas moradasμᾶζαι ... δρυπεπεῖς
pastas maduradas en árboles en la edad de Crono
• fig. de pers.
δρυπεπεῖς ἑταῖραι
heteras maduras, viejas
• subst. (αἱ) δ. aceitunas maduras en el árbol ref. las moradas o negras, Ar.Lys.564, Call.Com.26,
γίνονται ἐν τοῖς δρυπεπέσι σκώληκες
δρυ·πεπής, ής, ές [ῠ] qui mûrit sur l’arbre : δρυπεπεῖς ἐλᾶαι, Chionid. (Ath. 137e) ; Eup. 2-1, 563 Meineke ; ou abs. αἱ δρυπεπεῖς, Ar. Lys. 564 ; Callias (Com. fr. 2, 740) olives, figues mûrissant sur l’arbre, c. à d. tout à fait mûres ; fig. Crat. (Ath. 267e), etc.
Étym. δρῦς, πέπτω.
δρυπεπής, ές, am Baume gereist, bes. von voll ausgereiften Oliven u. Feigen, ἐλάας Chionid. bei Ath. IV.137e ; auch allein δρυπεπεῖς, Ath. II.56d ; Ar. Lys. 564, wo Bekker δρυπέπεις schreibt, Theophr. u. A.; μᾶζαι, die wie im Schlaraffenlande am Baume wachsen, Cratin. bei Ath. VI.267e. Ueberall findet sich die v.l. δρυπετής.