δρύπτω
δρύπτω, to tear, strip
- tear, strip, βραχίονα δουρὸς ἀκωκὴ δρύψʼ ἀπὸ μυώνων Il. l.c.:—Med., δρυψαμένω δʼ ὀνύχεσσι παρειὰς ἀμφί τε δειράς tearing each otherʼs cheeks and necks all round, Od. l.c.: mostly in sign of mourning, δρύπτεν κάρα E. El. 150 (lyr.); ἑκάτερθε παρειάς A.R. 3.672; also δρύπτεσθαι παρειάν to tear oneʼs cheek, E. Hec. 655; without παρειάν, X. Cyr. 3.1.13.
- 2 metaph., τὴν δὲ χοῖρον αὐονὴ δρύπτει Herod. 8.2.—Poet., X. and later Prose, as Philostr. VA 3.38.
1 arañar, rasgar, desgarrar c. ac. de la parte del cuerpo
βραχίονα δουρὸς ἀκωκὴ δρύψ' ἀπὸ μυώνων
δρύψε δέ οἱ βλέφαρον
δρύπτε κάρα
ἐμαυτήν
δρύπτετο δὲ πρόσωπ' ὄνυξι
(Ἕκτωρ) πώλοις ὀστέα ... δρυπτόμενος
• fig.
τὴν δὲ χοῖρον αὐονὴ δρύπτει
la sed desgarra a la cerda, e.d., la está matando
• en lit. crist. abrir la herida de
ἁμαρτάδα
2 en v. med. desgarrarse, arañarse, lacerarse
δρυψαμένω δ' ὀνύχεσσι παρειὰς ἀμφί τε δειράς
desgarrándose una a otra con las garras las caras y los cuellos (las dos águilas)δρύπτεται ... παρειάν
se araña la mejillaστήθεα
χρόα
γυναῖκες ἀναβοήσασαι ἐδρύπτοντο
• arrancarse, mesarse en señal de duelo
χαῖτας
ἐθείρας
•De *drHu̯2°-pi̯ō, de la r. que da lugar en P/ø (o sin alarg.) a
1. act. krabben, scheuren:
2. med. zich openkrabben:
(ἀπο-, περι-)
To tear away or strip off: ἀπό κε ῥινοὺς δρύφθη (would have had his skin stripped off) Od. 5.426. Cf. Il. 16.324.
In mid. of reciprocal action Od. 2.153 (tearing each other’s . . .).
- to tear, strip, Il.:—Mid., δρυψαμένω παρειάς tearing each otherʼs cheeks, Od.; in sign of mourning, δρύπτεσθαι παρειάν to tear oneʼs cheek, Eur.