δρύφακτον
δρύφακτον, ου (τὸ) au plur. c. le suiv. Apd. pol. 46.
δρύφακτον, τό, auch ὁ δρύφακτος Ar. Eq. 673, u. Lib., meist im plur.; sing. Ar. Vesp. 830 ; von δρῦς oder δρυφάσσω ; der hölzerne Verschlag, bes. die hölzernen Schranken um die Gerichtsplätze und Ratsversammlungen in Athen ; Ar. Vesp. 386, 552 ; ἐπιστῆναι τῇ βουλῇ ἐπὶ τοῖς δρυφάκτοις Xen. Hell. 2.3.50 ; Moeris erkl. ἡ θύρα τοῦ δικαστηρίου ; Geländer der Treppen, Pol. 1.22.6. Auch = Balkon des Hauses, nach Schol. Ar. Vesp. 386, τὰ τῶν οἰκοδομημάτων ἐξέχοντα ξύλα, wie es Liban. braucht.