δωδέκαρχος
dodecarco, que manda sobre doce hombres X.Cyr.2.4.4, cf.
δωδέκ·αρχος, ου (ὁ) c. δωδεκάδαρχος, Xén. Cyr. 2, 4, 4 dout.
Étym. δ. ἄρχω.
δωδέκαρχος, = δωδεκάρχης.
dodecarco, que manda sobre doce hombres X.Cyr.2.4.4, cf.