εἰκαθεῖν
εἰκαθεῖν, yield
εἰκαθεῖν, inf. of aor. εἴκαθον, from εἴκω
- yield; subj. εἰκάθω S. OT 651 (lyr.), Ph. 1352; inf. εἰκαθεῖν Id. El. 396, Ant. 1096; part. εἰκαθών Id. Tr. 1177. Cf. παρ-, ὑπ-εικαθεῖν.
ceder, someterse
ἀλλ' εἰκάθω δῆτ';
τό τ' εἰκαθεῖν γὰρ δεινόν
τοῖς κρατοῦσι δ' εἰκαθεῖν
ceder ante los poderososτί σοι θέλεις δῆτ' εἰκάθω;
οὔτε κεν ... πυρὶ εἰκάθοι
ni siquiera ante el fuego cederíaτάδ' εἰκαθεῖν
ceder en esoβίῃ καὶ χερσὶν ὁ μὲν Κρόνῳ εἴκαθε τιμῆς, ἡ δὲ Ῥέῃ
bajo la fuerza de sus brazos, el uno cedió en su autoridad ante Crono y la otra ante Rea