εἱμαρτός

fatal, inevitable, dictado por el destino χρόνος Plu.Alex.30, cf. Synes.Prouid.1.18, τὴν εἱμαρτὴν ταύτην σκηνήν de la vida, Procl.Opusc.1.60, cf. Orac.Chald.153, esp. ref. la muerte Μοίρης εἱμαρτῆς τὸ πτερόν Orac.Chald.130.1, c. dat. σῆμα ἐσορᾶς ... εἱμαρτὸ<ν> πᾶσιν IKyzikos 1.506.2 (imper.)

• neutr. subst. lo inevitable, la fatalidad συνβέβηκεν οὖν τὸ ἐπὶ πάντων ἀνθρώπων εἱμαρτόν ref. la muerte IG 12(7).396.21 (Amorgos II d.C.), cf. Eus.PE 6.6.16.