εἶμι
εἶμι, εἶμι, -, -, -, -, -, go, come
- come or go, the special senses being given by the context, οἴκαδʼ ἴμεν go home, Il. 17.155; τάχʼ εἶσθα θύραζε Od. 19.69, etc.; come, οὐδέ μιν οἴω νῦν ἰέναι Il. 17.710, etc.; go, depart, Od. 2.367; ὑπὸ τεῖχος ἰόντας Il. 12.264.
- II c.acc.,
- 1 c. acc. loci, go to or into, Od. 1.176, 18.194, S. OT 637.
- 2 c. acc. cogn., ὁδὸν ἰέναι go a road, Od. 10.103; so τὴν ὀρεινήν (sc. ὁδόν) X. Cyr. 2.4.22: metaph., ἄδικον ὁδὸν ἰέναι Th. 3.64.
- 3 go through or over, τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ, of the sun, Hdt. 2.25, cf. 26: in Hom., freq. c. gen., ἰὼν πεδίοιο going across the plain, Il. 5.597.
- III c. inf. aor., ἀλλά τις εἴη εἰπεῖν Ἀτρεΐδῃ Od. 14.496.—On the Homeric βῆ δʼ ἴμεν, etc., v. βαίνω.
- 2 c. part. fut., Ἑλένην καλέουσʼ ἴε went to call her, Il. 3.383, cf. 14.200, Od. 15.213; ἤϊα λέξων I was going to tell, Hdt. 4.82; ἴτω θύσων Pl. Lg. 909d; εἴ τις ἱστορίαν γράψων ἴῃ Luc. Hist.Conscr. 39.
- IV also of other motions besides walking or running, as of going in a ship, esp. ἐπὶ νηὸς ἰέναι Od. 2.332, etc.; of the flight of bees, Il. 2.87.
- 2 of the motion of things, [πέλεκυς] εἶσιν διὰ δουρός the axe goes through the beam, 3.61; of clouds or vapour, 4.278; of the stars, 22.317; of time, ἔτος εἶσι the year will pass, Od. 2.89; φάτις εἶσι the report goes, 23.362; χρόνος . . ἰὼν πόρσω Pi. O. 10(11).55; ἴτω κλαγγά, βοά, S. Tr. 208 (lyr.), Ar. Av. 857 (lyr.); ἡ μοῖρʼ ὅποιπερ εἶσʼ ἴτω S. OT 1458, cf. Pl. Ap. 19a.
- V metaph. usages, ἰέναι ἐς λόγους τινί to enter on a conference with . ., Th. 3.80, etc.; ἰέναι ἐς τοὺς πολέμους, ἐς τὴν ξυμμαχίαν, Id. 1.78, 5.30; ἰέναι ἐς χεῖρας to come to blows, Id. 2.3, 81; ἰέναι ἐς τὰ παραγγελλόμενα to obey orders, Id. 1.121; διὰ δίκης ἰὼν πατρί S. Ant. 742; ἰέναι διὰ μάχης, διὰ φιλίας, etc., v. διά A.IV.b.
- VI imper. ἴθι (with or without δή) come now! mostly folld. by 2sg. imper., ἴ. ἐξήγεο Hdt. 3.72; ἴθʼ ἐγκόνει, ἴθʼ ἐκκάλυψον, S. Aj. 988, 1003; ἴ. πέραινε Ar. Ra. 1170; in full, ἴ. καὶ πειρῶ go and try, Hdt. 8.57: with 1pl., ἴ. οὖν ἐπισκεψώμεθα X. Mem. 1.6.4, cf. Pl. Prt. 332d; ἴτε δὴ ἀκούσωμεν Id. Lg. 797d: 2dual, ἴθι δὴ παρίστασθον Ar. Ra. 1378: also 2pl., ἴτε νεύσατε S. OC 248, cf. OT 1413.
- 2 ἴτω let it pass, well then, Id. Ph. 120, E. Med. 798.
- VII part. added to Verbs, φρονείτω μεῖζον ἢ κατʼ ἄνδρʼ ἰών let him go and think . ., S. Ant. 768, cf. OC 1393, Aj. 304; βακχεύσεις ἰών E. Ba. 343.—Cf. ἴσκω.
I
1 ir gener., sin indic. de direcc.: c. dif. compl. de lugar en giro prep.
ἰὼν κοίλης ἐπὶ νηός
yendo sobre la cóncava naveὑπὲρ αὐτάων βαθὺν ἠέρα τέμνον ἰόντες
κατὰ γαῖαν ἴμεν
οἷος δ' ἀστὴρ εἶσι μετ' ἀστράσι
ἰέναι πολλὴν ἐπὶ γαῖαν
δι' Ἐρχομενοῦ εἱλιγμένος εἶσι δράκων ὥς
recorre Orcómeno formando curvas como una serpiente de un ríoδιαβάντι δὲ τοὺς λιμένας ... τρεῖς ἀρξάμενον ἀπὸ τῆς θαλάττης ᾔειν ἐν κύκλῳ τεῖχος
según se pasan los tres puertos, iba en círculo una muralla que partía del marὅπως μὴ διὰ τῶν ὁδῶν φανεροὶ ὦσιν ἰόντες
διὰ τῶν βαθυτέρων τῆς γῆς ἰόντος
del solπέλεκυς ... ὅς τ' εἶσιν διὰ δουρός
hacha que penetra en la maderaἰὼν πολέος πεδίοιο
yendo por un gran llanoἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων ... πέτρης ἐκ γλαφυρῆς ... ἐρχομενάων
como van los apretados enjambres de abejas saliendo de la oquedad de una rocaἐγγὺς ἰών
acercándoseἆσσον ἴμεν
• fig., de la palabra extenderse
φάτις εἶσιν ἅμ' ἠελίῳ ἀνιόντι
tan pronto amanezca se extenderá la noticia
2 expr. la dirección ‘hacia’ ir a, dirigirse a c. adv., giro prep. o ac. de direcc.
οἴκαδ' ἴμεν
νῦν δ' εἶμι Φθίηνδ'
ἴσαν πρὸς Ὄλυμπον ἀγαλλόμεναι ὀπὶ καλῇ
ἴθι πρὸς τὸν μύρμηκα
ἴομεν ἐς Σαλαμῖνα μαχησόμενοι
vayamos a Salamina a lucharᾔεσσαν εἰς ἀγορήν
εἰς πάσας τὰς πόλεις ἰέναι
αὐτὴ ... Ἑλένην καλέουσ' ἴε
y ella fue a llamar a Helenaεἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε
εἶμι δὴ πρὸς Σέξτον τὸν φιλόσοφον μαθησόμενος, ἃ οὔπω οἶδα
me dirijo a casa del filósofo Sexto para aprender lo que todavía no séεὖτ' ἂν ἴῃ Χαρίτων χορὸν ἱμερόεντα
ἢ τάχα καὶ δαλῷ βεβλημένος εἶσθα θύραζε
o pronto te irás fuera golpeado con un tizónὕστερον εἶσθα θοὰς ἐπὶ νῆας
πρὸς Ὄλυμπον ἀπὸ χθονὸς ... ἴτον
irán desde la tierra hasta el Olimpoἐπὶ δαῖτας ἴασιν
irán al banqueteἐπ' ἄλλην πόλιν ἴασιν
ἐπὶ τὸ σᾶμα εἶτι
εἶμι δ' ἐς αὐγὰς ἠελίου
ascenderé hacia los rayos del solοὐκ εἶ σύ τ' οἴκους ...;
¿no irás tú al palacio?
• c. dat.
ὅτι νόστιμος εἶμι τοκῆι
porque regresaré al padre
3 c. ac. int. recorrer
οἱ δ' ἴσαν ἐκβάντες λείην ὁδόν
y ellos tras desembarcar recorrían un camino llanoπρέπει σε φερτάταν ἴμεν ὁδόν
ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν
(ὁ ἥλιος) ἰὼν τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ
ἴθι τὴν ὀρεινήν
recorre el camino de la montañaπάντα δ' ὁδὸν μίαν εἶσι
todas las cosas recorren un único camino
• fig.
ἄδικον ὁδὸν ἰόντων
marchando por el camino de la injusticia
4 c. suj. de líquidos, humores salir, fluir
οὖρα δὲ τούτοισιν ᾔει πολλὰ παχέα
la orina les salía a éstos en abundancia espesaτὰ μέντοι ... ὑγρὰ καὶ ἀφρώδεα πολλὰ ἀπὸ κεφαλῆς ᾔει
τὰ ὕστατα οὐδὲ ἐπιμήνια ᾔει
(ἀποστάσιες) ἢν ἴωσιν ᾗ δεῖ
ἢν ... τὰ ἀπὸ τοῦ πλεύμονος ἴῃ ὁποῖα δεῖ
ὅταν δ' ἐς ὀφθαλμοὺς ῥεῦμα ἴῃ
ἢν μὲν ὦν ἀπὸ κεφαλῆς (αἷμα) ἴῃ
5 c. sent. temp. prolongarse
ἢν δὲ ἐς μῆκος ἡ νοῦσος ἴῃ
y si la afección se prolonga
II usos fig., sin mov. real
1 ir frec. c. trad. contextual
ἰόντες ἐς τὰς τιμάς
accediendo a los honoresἐπὶ τοῦτον δὲ τὸν λόγον εἶμι πρῶτον
pasaré en primer lugar a este temaὅστις δὲ ἰὼν ἐπὶ τὸν πλησίον κακῶς ποιήσων δειμαίνει
quien dirigiéndose al prójimo para hacerle mal siente temorθύειν δ' ὅταν ἐπὶ νοῦν ἴῃ τινί
cuando a uno se le ocurra hacer un sacrificioψυχῆς πείρατα ἰὼν οὐκ ἂν ἐξεύροιο
(Χρόνος) ἰὼν πόρσω
transcurriendo (el tiempo)ἀλλ' ἡ μὲν ἡμῶν μοῖρ' ὅποιπερ εἶσ' ἴτω
vaya mi destino a donde tenga que ir, e.d., que mi destino siga su caminoἴτω κλαγγὰ τὸν ... Ἀπόλλω
ἰόντες τε οἱ ἄνθρωποι ἐς τοὺς πολέμους
cuando los hombres se lanzan a las guerrasἐς τὰ παραγγελλόμενα ἰόντας
obedeciendo a las consignasτοῦτο μὲν ἴτω ὅπῃ τῷ θεῷ φίλον
vaya esto por donde dios quieraἐκ τοῦ αἵματος εἰς τὴν γονὴν ἰέναι
transformarse de sangre en semenἴθι ἀμεταστρεπτὶ πρὸς τὰς δυνάμεις αὐτοῦ
ἐπὶ τὰς τέχνας ἁπάσας ἴθι καὶ σκόπει
ve y atiende a todas las artesεἶμι δὲ ἐπ' αὐτὰς πάλιν τὰς πράξεις
volveré a los hechos mismosοὗτος ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον (εἰδῶν)
ése sería el que más se acercaría a conocer cada una (de las ideas)
2 frases hechas
διὰ δίκης ἰέναι πατρί
querellarse con el padreαὐτοῖς διὰ φιλίας ἰέναι
hacer amistad con ellosδιὰ μάχης ἰέναι τοῖς πολεμίοις
entrar en combate con los enemigosἰέναι ἐς τὴν ξυμμαχίαν
hacer la alianzaἰέναι ἐς λόγους
entablar conversacionesἐς χεῖρας ... ἰέναι σφίσι
llegar a las manos con ellosπαρὰ τὸν ἄνδρα ἰέναι
ir junto al marido, e.e., copular con el maridoπρὸς τὴν κρίσιν ἰέναι τὴν νοῦσον
hacer crisis la enfermedadπρὸς τοῦτον ἰέναι τὸν κίνδυνον
afrontar ese riesgo
III expr. acercamiento desde el punto de vista del que habla
1 venir
οὐδέ μιν οἴω νῦν ἰέναι
y no creo que venga ahoraἤδη γὰρ τρίτον ἐστὶν ἔτος, τάχα δ' εἶσι τέταρτον
pues ya es el tercer año y pronto vendrá el cuartoδεῦρ' ἴθι
ἴτ'
venidκαί μοι δεῦρ' ἴτε
presentaos a mí dicho de los testigos de un juicioὧδ' ἴθι, Κισσαίθα
νέφος ... ἰὸν κατὰ πόντον
nube que viene por el marπολλοὶ ἴσαν ἀνέρες ἡμέτερον δῶ
ἴθι μοι δόμον, οἰκέτα
χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών
de un fuerte viento viene una tempestadκαί κεν ἀπ' οὐρανόθεν ... Δημήτηρ ... ἴοι
Πνεῦμά θ' ὃ πατρόθεν εἶσι
2 llegar
βάλλον ἀπ' αὐτάων δηΐους ὑπὸ τεῖχος ἰόντας
disparaban desde ellas (las almenas) contra los enemigos que llegaban bajo la murallaτοῦ δὲ θεάτρου πληρωθέντος αὐτὸς ὁ Φίλιππος ᾔει λευκὸν ἔχων ἱμάτιον
IV usos sin su primitivo valor semántico
1 como verbo auxiliar en perífr. c. part. fut. ir a
ἀναβήσομαι δὲ ἐς τὸν κατ' ἀρχὰς ἤια λέξων λόγον
retrocederé hasta el asunto que iba a tratar al comienzoοὐκ εἶ ξυνέρξων ...;
¿no irás en su ayuda?ὅταν ἀριθμήσων ἴῃ ὁ ἀριθμητικός
ᾖα τὰς ἐφεξῆς (πονηρίας) ἐρῶν
εἶμι γὰρ αὐτοῦ δηλώσων ἔργον
εἴ τις ἱστορίαν γράψων ἴοι
2 imperat. ἴθι, ἴτε ¡ea!, ¡venga! acompañando a otro imperat. o subj. voluntativo
ἴθι ἐξηγέο αὐτός
¡ea! explica tú mismoἴθι καὶ πειρῶ
ἴθ', ἐγκόνει, σύγκαμνε
ἴθι δὴ ... ἀναλογισώμεθα τὰ ὡμολογημένα ἡμῖν
ἴθι πέραινε σύ
ἴθι δὴ λαβέ
ἴθι ... παρόξυνε δὲ καὶ τὸν φίλον σου
ἴθι ... γένναιε, τόλμα καὶ δέδιθι μηδέν
ἀλλ' ἴτε, νεύσατε τὰν ἀδόκητον χάριν
ἴτε δή, ... ἀκούσωμεν ...
• ἴτω ¡bien está!, ¡que le vaya bien!
ἴτω· ποήσω, πᾶσαν αἰσχύνην ἀφείς
¡bien está! actuaré dejando a un lado todo pudorἴτω· τί μοι ζῆν κέρδος;
¡ea! ¿qué valor tiene para mí la vida?
3 en part. acompañando a otro verbo gener. en imperat.
ἐξάγγελλ' ἰών
ve y anunciaὅσην κατ' αὐτῶν ὕβριν ἐκτείσαιτ' ἰών
οὐ μὴ προσοίσεις χεῖρα, βακχεύσεις δ' ἰών ...;
¿es que vas a ponerme la mano encima y no te irás a hacer de bacante ...?
•Pres. rad. *ei/*i-, cf. lat. eo/imus, ai. émi/imás, etc.
1. gaan, komen; met acc. van richting:
2. praes. met inf. aor. of ptc. fut., fin. (iets) gaan (doen), komen om (te doen):
3. spec. praes. indic., ook Hom. en vooral Att., als fut. bij ἔρχομαι zullen gaan:
4. uitdr.
a. imperat.
b.
[cf. L. i-, eo.]
1 sing. εἶμι Il. 1.169, Il. 3.305, Il. 14.200, Il. 18.143, Il. 24.92, etc.: Od. 2.214, 318, 359, Od. 10.273, Od. 17.277, etc.
2 sing. εἶσθα Il. 10.450: Od. 19.69.
3 sing. εἶσι Il. 2.87, Il. 11.415, Il. 21.573, Il. 23.226, etc.: Od. 2.89, Od. 6.131, Od. 11.149, Od. 19.571, etc.
1 pl. ἴμεν Il. 17.155 (or this may be taken as infin.): Od. 2.127, Od. 10.431, Od. 18.288.
3 pl. ἴασι Il. 16.160.
Subj. ἴω Il. 16.245, Il. 18.188, Il. 24.313: Od. 3.22, Od. 15.509, 511. ἴωμι Il. 9.414 (v.l. ἵκωμι).
2 sing. ἴῃς Il. 24.295. ἴῃσθα Il. 10.67.
3 sing. ἴῃ Od. 8.395, Od. 18.194. ἴῃσι Il. 9.701.
1 pl. ἴ̆ομεν Il. 6.526, Il. 10.126, Il. 14.128, Il. 17.340, etc.: Od. 2.404, Od. 6.259, Od. 17.190, Od. 23.254, etc. ἴομεν Il. 2.440, Il. 9.625, Il. 12.328, Il. 14.374, Il. 21.438: Od. 24.432.
3 pl. ἴωσι Il. 12.239.
3 sing. opt. ἴοι Il. 14.21. ἰείη Il. 19.209.
Imp. ἴθι Il. 1.32, Il. 6.143, Il. 8.399, Il. 13.235, Il. 23.646, etc.: Od. 3.323, Od. 7.30, Od. 18.171, Od. 22.157.
3 sing. ἴτω Il. 7.75, Il. 12.349, Il. 17.254, Il. 23.667, etc.: Od. 1.276, Od. 3.421.
Pl. ἴτε Il. 1.335.
Pple. ἰών, ἰοῦσα, ἰόν Il. 1.138, Il. 2.596, Il. 3.406, Il. 4.278, Il. 10.468, Il. 12.264, etc.: Od. 1.356, Od. 2.179, Od. 3.276, Od. 4.276, Od. 9.88, Od. 14.322, etc.
Infin. ἴμεναι Il. 20.32: Od. 8.303, Od. 14.532, Od. 16.341, Od. 21.8, etc. ἴμμεναι Il. 20.365. ἴμεν Il. 1.170, Il. 5.167, Il. 12.356, Il. 17.155 (but see above), Il. 18.14, etc.: Od. 1.441, Od. 4.713, Od. 6.255, Od. 10.537, etc. ἰέναι Il. 1.227, Il. 2.94, Il. 3.119, Il. 9.487, etc.: Od. 2.364, Od. 4.483, Od. 8.12, Od. 9.225, etc.
Impf. ἤϊα Od. 4.427, 433, 572, Od. 10.309.
3 sing. ἤϊε Il. 1.47, Il. 7.213, Il. 13.602, Il. 24.596, etc.: Od. 5.57, Od. 7.7, Od. 16.178, Od. 21.391, etc. ᾔει Il. 10.286, Il. 13.247: Od. 8.290. ᾖε Il. 12.371: Od. 18.253, 257, Od. 19.126, Od. 20.89. ἴε Il. 2.872, Il. 3.383: Od. 7.82, Od. 16.41, Od. 17.30, Od. 24.221, etc.
3 dual ἴτην Il. 1.347: Od. 9.430, Od. 21.244.
1 pl. ᾔομεν Od. 10.251, 570, Od. 11.22.
3 pl. ἤϊσαν Il. 10.197, Il. 13.305, Il. 17.495: Od. 19.436, Od. 20.7, Od. 24.9, 13. ἴσαν Il. 1.494, Il. 3.2, Il. 12.88, Il. 19.45, etc.: Od. 1.176, Od. 2.259, Od. 4.300, Od. 6.223, etc. ἤϊον Od. 23.370, Od. 24.501.
2 sing. fut. εἴσῃ Od. 16.313.
(ἀν-, ἀπ-, διεξ-, εἰσι, εἰσαν-, ἐξ-, ἐπ-, κατ-, μετ-, παρ-, προσ-, συν-.)
- 1
- a
To go, go one’s way, take one’s way, proceed: κλισίηνδε Il. 1.185, νῆας ἔπι Il. 3.119, ἰὼν πολέος πεδίοιο (over . . .) Il. 5.597, οἴκαδʼ ἴμεν Il. 17.155 (taking ἴμεν as infin. with ἐπιπείσεται 154, and understanding an implied apodosis (let him go), or taking δέ 155 as indicating the apodosis. For the alternative see 10.a). Cf. Il. 2.348, Il. 6.490, Il. 7.209, Il. 9.487, etc.: ἐπὶ βοῦν ἴτω Od. 3.421. ἴσαν λείην ὁδόν (traversed) Od. 10.103. Cf. Od. 1.356, Od. 2.127, Od. 6.102, 259, Od. 11.22, etc.
Absol. Il. 1.47, Il. 2.94, Il. 3.2, etc.: Od. 3.22, Od. 5.57, Od. 16.313 (will go about), etc.
For βῆ ἰέναι etc. see βαίνω I.4.
For βάσκʼ ἴθι see βάσκω.
- b
With fut. pple. expressing purpose: Ἑλένην καλέουσʼ ἴεν Il. 3.383. Cf. Il. 10.32, Il. 11.652, Il. 12.216, Il. 14.200, etc.: Od. 4.24, Od. 6.31, Od. 14.532, Od. 17.365, Od. 18.428.
- c
In pple. with a finite vb., to go and . . . (cf. ἄγω I.9): αὐτός χʼ ἕλωμαι ἰών Il. 1.138. Cf. Il. 3.406, Il. 9.87, Il. 16.729, Il. 18.62, etc.: οἴσετε θᾶσσον ἰοῦσαι Od. 20.154. Cf. Od. 3.469, Od. 8.142, Od. 9.88 = Od. 10.100, Od. 17.70, Od. 21.243 = 392, Od. 22.103.
- a
- 2
Of the motion of a ship Il. 1.482: = Od. 2.428.
Of birds Il. 12.239, Il. 17.756, Il. 22.309.
Of bees Il. 2.87.
Of wind Il. 13.796.
Of a storm-cloud Il. 4.278.
Of smoke Il. 18.207, Il. 21.522.
Of an axe Il. 3.61.
Of a heavenly body Il. 22.317: Od. 10.191, Od. 12.380.
Of time passing: τάχα δʼ εἶσι τέταρτον [ἔτος] (is fast passing away) Od. 2.89.
Of a rumour or report going abroad Od. 23.362.
Of food passing into the body Il. 19.209.
- 3
To go, depart, set out: ἀλλʼ ἴθι (begone) Il. 1.32. Cf. Il. 6.221, Il. 9.625, 701, Il. 16.838: ἰὼν ἐν νηυσίν Od. 2.226. Cf. Od. 2.367, 404, Od. 10.549, Od. 11.72, Od. 14.480, Od. 15.89, 348, Od. 17.190, 194, Od. 18.257, Od. 24.311, 313.
- 4
To adopt a course of action: τῇ ἴμεν ᾗ κε σὺ ἡγεμονεύῃς Il. 15.46.
- 5
To move oneself into a specified position, to get (on to something): ἐπʼ οὐδόν Il. 6.375: Od. 17.466, Od. 18.110, Od. 20.128, Od. 21.124 = 149, Od. 24.178, 493.
Of going (on board a ship): ἐπὶ νηὸς ἰόντι (ἰών) Od. 19.238, 339, Od. 23.176.
- 6
- a
To come: ὕστερον αὖτις ἰόντα Il. 1.27, νέον κλισίηθεν ἰόντα Il. 12.336 (pple. of the impf., just come). Cf. Il. 2.596, Il. 3.130, Il. 10.356, Il. 16.87, etc.: ἴσαν ἡμέτερον δῶ Od. 1.176 (or the word may be referred to εἴδω III.2). Cf. Od. 3.257, Od. 4.670 (on the return voyage), Od. 6.179, Od. 9.279 (when you arrived), Od. 14.153, Od. 17.600 (come back), Od. 24.152 (returning), etc.
Of the appearance of a star Il. 22.27, Il. 23.226.
- b
In pple. with a finite vb., to come and . . . (cf. 1.c): ὄψεσθʼ Ἕκτορʼ ἰόντες Il. 24.704. Cf. Od. 12.184.
- a
- 7
Of hostile approach: ὑπὸ τεῖχος ἰόντας Il. 12.264. Cf. Il. 4.480, Il. 10.189, etc.
- 8
Of the coming on of a period of time: ἥδε δὴ ἠὼς εἶσιν (is approaching) Od. 19.571.
So of death Il. 17.202.
- 9
In imp. with imp., come, . . .: ἀλλʼ ἴθι προκάλεσσαι Μενέλαον Il. 3.432. Cf. Il. 10.53, 175, Il. 11.611, Il. 19.347: Od. 22.157.
Sim.: ἀλλʼ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον κτερέϊζε Il. 23.646. Cf. Od. 18.171.
So with fut.: ἀλλʼ ἴθι, ταῦτα δʼ ἀρεσσόμεθα Il. 4.362.
Absol.: ἀλλʼ ἴθι Il. 14.267.
- 10
In pres. with fut. sense.
- a
To go: εἶμι φθίηνδε Il. 1.169 (I will . . .), οἴκαδʼ ἴμεν Il. 17.155 (we will . . .) (but see 1.a). Cf. Il. 1.420, 426, Il. 3.305, 410, Il. 5.256, Il. 7.98, Il. 10.55, 325, Il. 11.652, Il. 12.368 = Il. 13.752, Il. 17.147, Il. 18.63, 114, 143, 280, 333, Il. 20.142, 362, 365, 371, Il. 23.835, Il. 24.92, 224: τάχʼ εἶσθα θύραζε Od. 19.69. Cf. Od. 2.214 = 359, Od. 2.318, Od. 3.361, 367, Od. 10.273, Od. 11.149, Od. 15.214, Od. 17.6, 277, Od. 23.362.
- b
To come: οὐδέ μιν οἴω νῦν ἰέναι Il. 17.710.
With fut. pple.: ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων Il. 15.136. Cf. Il. 10.450.
- a
- 1εἶσιν, εἶσ; [ἴθι O. 14.21], ἴτω, ἴτε, ἰόντων; ἰών, ἰόντι, ἰόντες; ἴμεν.) go, come (but in the indicative, probably a future sense is required, cf. ἔπειμι.)
- a of living things. Οὔλυμπόνδʼ ἰὼν O. 3.36 μετὰ στέφανον ἰών O. 4.23 ἀλλʼ ὁ μὲν Πυθῶνάδʼ ᾤχετʼ ἰὼν O. 6.38 “ὄρσο, τέκνον, δεῦρο πάγκοινον ἐς χώραν ἴμεν” O. 6.63 ἀβάπτιστος εἶμι φέλλος ὣς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας (Schnitzer: εἰμί codd.) P. 2.80 τάχα δʼ εὐθὺς ἰὼν P. 4.83 μοι ὑπάντασεν ἰόντι γᾶς ὀμφαλὸν παρʼ ἀοίδιμον P. 8.59 ναυσὶ δʼ οὔτε πεζὸς ἰών κεν εὕροις ὁδόν P. 10.29 Κάδμου κόραι, ἴτε πὰρ Μελίαν χρυσέων ἐς ἄδυτον τριπόδων θησαυρόν P. 11.3 ἐν τεμένεσσι δόμον ἔχει τεοῖς, ἀμφοτέρας ἰὼν χειρός (v. ἀμφότερος) N. 7.94 τις Τελεσάρχου παρὰ πρόθυρον ἰὼν ἀνεγειρέτω κῶμον I. 8.3 μοι ἰόντι τηλαυγέʼ ἀγ κορυφὰν[ Pae. 7.12 τρι]πτὸν κατʼ ἀμαξιτὸν ἰόντες[ Πα. 7B. 12. ῥίμφα δʼ εἶσιν Ἄρτεμις Δ. 2. 19. ἀγλαὸν ἐς φάος ἰόντες δίδυμοι παῖδες (i. e. being born) Πα. 12. 15. ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνʼ εἶσʼ ὑπὸ χθόν fr. 137. 1. Σθενέλοιό μιν υἱὸς κέλευσεν μόνον ἄνευ συ[μμ]αχίας ἴμεν fr. 169. 46. c. cogn. acc., ἦρʼ, ὦ φίλοι, κατʼ ἀμευσίπορον τρίοδον ἐδινάθην, ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν P. 11.39
- b of inanimate things. τὸ δὲ σαφανὲς ἰὼν πόρσω κατέφρασεν (Χρόνος) O. 10.55 “ὄνειρος ἰὼν φωνεῖ” P. 4.163 “ἰόντων δʼ ἐς ἄφθιτον ἄντρον εὐθὺς Χίρωνος αὐτίκʼ ἀγγελίαι” I. 8.41 met.: τὸ δʼ ἐν ποσί μοι τράχον ἴτω τεὸν χρέος i. e. proceed, pursue its course P. 8.33
- to go
- Iibo, In Prose εἶμι serves as fut. to ἔρχομαι, I shall go, shall come. to come or go, Hom., etc.; c. acc. cogn., ὁδὸν ἰέναι to go a road, Od.:—in Hom., c. gen., ἰὼν πεδίοιο going across the plain; χροὸς εἴσατο went through the skin.
- 2to go in a ship, Od.; of birds, to fly, Od.: of things, πέλεκυς εἶσι διὰ δουρός the axe goes through the beam, Il.; φάτις εἶσι the report goes, Od.; metaph. usages, ἰέναι ἐς λόγους τινί to enter on a conference with one, Thuc., etc.; ἰέναι ἐς χεῖρας to come to blows, Thuc.; ἰέναι διὰ δίκης πατρί to contest the point with him, Soph.; ἰέναι διὰ μάχης, διὰ φιλίας to live in conflict, in friendship with others, etc.
- IIthe Imperat. ἴθι is used like ἄγε, Lat. age, come, come now, mostly followed by 2nd sg. imperat., ἴθι λέξον Ar., etc.; with 1st pl. ἴθι ἐπισκεψώμεθα Xen.
- 2ἴτω let it pass, well then, Soph., Eur.
- IIIthe part. is added by Trag. to Verbs, φρονείτω ἰών let him go and think, Soph.
-
…τούτου γε σμικρῷ τινι αὐτῷ τούτῳ σοφώτερος εἶναι, ὅτι ἃ μὴ οἶδα οὐδὲ οἴομαι εἰδέναι. ἐντεῦθεν ἐπʼ ἄλλον ᾖα τῶν ἐκείνου δοκούντων σοφωτέρων εἶναι καί μοι ταὐτὰ ταῦτα ἔδοξε, καὶ ἐνταῦθα κἀκείνῳ καὶ ἄλλοις πολλοῖς ἀπηχθόμην. μετὰ…
Plato, Apology
-
…. εὐωχοῦ τοῦ λόγου, ἔφη, θαρρῶν · οὐ γὰρ ἔγωγέ σοι ἐναντιώσομαι, ἵνα μὴ τοῖσδε ἀπέχθωμαι. ἴθι δή, ἦν δʼ ἐγώ, καὶ τὰ λοιπά μοι τῆς ἑστιάσεως ἀποπλήρωσον ἀποκρινόμενος ὥσπερ καὶ νῦν. ὅτι μὲν…
Plato, Republic
-
…τὴν ἐμὴν πλάνην ἐπιδεῖξαι ὥσπερ πόνους τινὰς πονοῦντος ἵνα μοι καὶ ἀνέλεγκτος ἡ μαντεία γένοιτο. μετὰ γὰρ τοὺς πολιτικοὺς ᾖα ἐπὶ τοὺς ποιητὰς τούς τε τῶν τραγῳδιῶν καὶ τοὺς τῶν διθυράμβων καὶ τοὺς ἄλλους, ὡς ἐνταῦθα ἐπʼ αὐτοφώρῳ καταληψόμενος…
Plato, Apology
-
…. εἶεν, ἦν δʼ ἐγώ. οὐκοῦν καὶ ἀρετὴ δοκεῖ σοι εἶναι ἑκάστῳ ᾧπερ καὶ ἔργον τι προστέτακται ; ἴωμεν δὲ ἐπὶ τὰ αὐτὰ πάλιν · ὀφθαλμῶν, φαμέν, ἔστι τι ἔργον ; ἔστιν. ἆρʼ οὖν καὶ ἀρετὴ…
Plato, Republic
-
…πρῶτον δὲ διηγήσασθαι βούλομαι τὰ πραχθέντα τῇ τελευταίᾳ ἡμέρᾳ. Σώστρατος ἦν μοι ἐπιτήδειος καὶ φίλος. τούτῳ ἡλίου δεδυκότος ἰόντι ἐξ ἀγροῦ ἀπήντησα. εἰδὼς δʼ ἐγὼ ὅτι τηνικαῦτα ἀφιγμένος οὐδένα καταλήψοιτο οἴκοι τῶν ἐπιτηδείων, ἐκέλευον, συνδειπνεῖν ·…
Lysias, Speeches
-
…εἰ μὲν γὰρ ἐγὼ ἔτι ἐν δυνάμει ἦ τοῦ ῥᾳδίως πορεύεσθαι πρὸς τὸ ἄστυ, οὐδὲν ἂν σὲ ἔδει δεῦρο ἰέναι, ἀλλʼ ἡμεῖς ἂν παρὰ σὲ ᾖμεν · νῦν δέ σε χρὴ πυκνότερον δεῦρο ἰέναι. ὡς εὖ ἴσθι ὅτι…
Plato, Republic
-
…εἶναι καί μοι ταὐτὰ ταῦτα ἔδοξε, καὶ ἐνταῦθα κἀκείνῳ καὶ ἄλλοις πολλοῖς ἀπηχθόμην. μετὰ ταῦτʼ οὖν ἤδη ἐφεξῆς ᾖα, αἰσθανόμενος μὲν καὶ λυπούμενος καὶ δεδιὼς ὅτι ἀπηχθανόμην, ὅμως δὲ ἀναγκαῖον ἐδόκει εἶναι τὸ τοῦ θεοῦ περὶ πλείστου…
Plato, Apology
-
…παρʼ αὐτόν, ἵνα ἔνδον καταλάβωμεν ; καταλύει δʼ, ὡς ἐγὼ ἤκουσα, παρὰ Καλλίᾳ τῷ Ἱππονίκου · ἀλλʼ ἴωμεν. καὶ ἐγὼ εἶπον · μήπω, ἀγαθέ, ἐκεῖσε ἴωμεν πρῲ γάρ ἐστιν ἀλλὰ δεῦρο ἐξαναστῶμεν εἰς τὴν αὐλήν…
Plato, Protagoras
-
…ποιῆσαι ἀπολογούμενον · οἶμαι δὲ αὐτὸ χαλεπὸν εἶναι, καὶ οὐ πάνυ με λανθάνει οἷόν ἐστιν. ὅμως τοῦτο μὲν ἴτω ὅπῃ τῷ θεῷ φίλον, τῷ δὲ νόμῳ πειστέον καὶ ἀπολογητέον. ἀναλάβωμεν οὖν ἐξ ἀρχῆς τίς ἡ κατηγορία ἐστὶν…
Plato, Apology
-
…Φάσωνος δὲ ἀδελφός, τὴν θύραν τῇ βακτηρίᾳ πάνυ σφόδρα ἔκρουε, καὶ ἐπειδὴ αὐτῷ ἀνέῳξέ τις, εὐθὺς εἴσω ᾔει ἐπειγόμενος, καὶ τῇ φωνῇ μέγα λέγων, ὦ Σώκρατες, ἔφη, ἐγρήγορας ἢ καθεύδεις ; καὶ ἐγὼ τὴν…
Plato, Protagoras