εὐέκκριτος
εὐέκκριτος, easy to excrete
εὐέκ-κρῐτος, ον, of food,
- easy to excrete, Hp. Acut. 10, Diph.Siph. ap. Ath. 2.62f, Dsc. 2.9, Xenocr. 33, Gal. 6.503.
εὐ·έκκριτος, ος, ον [ῐ] facile à sécréter, à évacuer, Xénocr. Al. 33 ; Diosc. 2, 11 ; Gal. 6, 316d ||
Cp. -ώτερος, Ath. 62e.
Étym. εὖ, ἐκκρίνω.
εὐέκκριτος, leicht auszuscheiden, aus dem Körper abzuführen, Ath. II.62e, im Komparat., u. öfter.