εὔελπις
εὔελπις, εὔελπις, hopeful, cheerful
εὔελπ-ις, ὁ, ἡ, neut. εὔελπι, gen. ῐδος,
- hopeful, cheerful, Th. 4.10, 62, X. An. 2.1.18, etc.; ἐν τοῖς δεινοῖς Th. 1.70; περὶ τῆς ψυχῆς Pl. Hp.Mi. 364a; πρὸς τὸν θάνατον Id. Ap. 41c, cf. Luc. Demon. 6, D.C. 57.19; τοῦ κρατήσειν D.S. 30.16.
- 2 c. acc. et fut. inf., εὔελπίς εἰμί σʼ ἰσχύσειν A. Pr. 509; εὔελπις σωθήσεσθαι in good hope to be saved, Th. 6.24: c. acc. et pres. inf., Pl. Phd. 63c; τὸ εὔελπι hopefulness, Plu. Suav. 2.1101d, D.C. 42.1, etc.; εὔ. λαλιά cheerful talk, Plb. 1.32.6.
- II Pass., well hoped of, the subject of hope, LXX Pr. 19.15(18): Medic., of a patient, Aret. SD 1.13.
εὔ·ελπις, ις, ι, gén. -ιδος, acc. -ιν :
1 qui a bonne espérance, Thc. 4, 10, 62 ; Xén. An. 2, 1, 18 ; joint à εὔθυμος, Xén. Ages. 8, 2 ; ἐπί τινι, Thc. 1, 70 ; περί τινος, Plat. Hipp. mi. 364a ; πρός τι, Plat. Ap. 41c ; Luc. Demon. 6 ; DC. 57, 19 ; τινος, DS. Exc. Vat. p. 76 ; τινι, Ath. 17b, au sujet de qqe ch. ; avec un inf. fut.: εὐέλπιδες ὄντες σωθήσεσθαι, Thc. 6, 24, ayant bon espoir d’être sauvés ; avec une prop. inf. Eschl. Pr. 509 ; Plat. Phæd. 63c, que qqe ch. aura lieu ; abs. τὸ εὔελπι, Plut. M. 1101d ; DC. 42, 1, bon espoir ||
2 qui donne de l’espoir, DC. 41, 32 ; Arstd. t. 1, 452.
Étym. εὖ, ἐλπίς.
εὔελπις, ιδος,
1) der gute Hoffnung hegt, voll guter Hoffnung, εὔελπίς εἰμι, mit folgdm acc. c. inf., Aesch. Prom. 507 ; εὐέλπιδες ὄντες σωθήσεσθαι Thuc. 6.24, wie Plat. Phaed. 63c ; πρὸς τὸν θάνατον Apol. 41c, wie Luc. Demon. 6 ; καὶ θαρραλέος Plat. Legg. II.671c ; περί τινος, Hipp. min. 364a ; Din. 1.93 u. Folgde.
2) von Sachen, gute Hoffnung erregend, Thuc. 4.62 ; Pol. 1.32.6 u. Sp.; τὸ εὔελπι, gute Hoffnung, DC. 42.1, 44.27.
1) der gute Hoffnung hegt, voll guter Hoffnung, εὔελπίς εἰμι, mit folgdm acc. c. inf., Aesch. Prom. 507 ; εὐέλπιδες ὄντες σωθήσεσθαι Thuc. 6.24, wie Plat. Phaed. 63c ; πρὸς τὸν θάνατον Apol. 41c, wie Luc. Demon. 6 ; καὶ θαρραλέος Plat. Legg. II.671c ; περί τινος, Hipp. min. 364a ; Din. 1.93 u. Folgde.
2) von Sachen, gute Hoffnung erregend, Thuc. 4.62 ; Pol. 1.32.6 u. Sp.; τὸ εὔελπι, gute Hoffnung, DC. 42.1, 44.27.
εὔελπις
- of good hope, hopeful, cheerful, sanguine, Thuc., Xen., etc.:—c. inf. fut., εὔελπις ἰσχύσειν Aesch.; εὔελπις σωθήσεσθαι in good hope to be saved, Thuc.