εὐέκτης
εὐέκτης, of a good habit of body
εὐέκτ-ης, ου, ὁ, (ἔχω)
- of a good habit of body, opp. καχέκτης, Plb. 3.88.2, D.L. 2.22: as Adj., ἀθληταί Ph. 1.583.
εὐ·έκτης, ου, adj. m. qui se porte bien, vigoureux, Pol. 3, 88, 2 ; DL. 2, 22 ; 7, 168.
Étym. εὖ, ἔχω.
εὐέκτης, ὁ, sich wohlbefindend, gesund u. kräftig, Pol. 3.88.2 u. Sp.