εὔεικτος
εὔεικτος, pliant, tractable
εὔεικτος, ον,
- pliant, tractable, D.C. 69.20 (Zonar., εὔοικτος (q. v.) codd.); soft, yielding, τὰ εὔ. Alex.Aphr. Pr. 2.23, cf. Heraclit. All. 51 (εὔθικτος codd.); of abscesses, Paul.Aeg. 4.18: Comp. -ότερος, gloss on λειότερος, Sch. Orib. 49.3.5. Adv. -τως (-τῶς cod.) f.l. for εὐεκτικῶς, Hsch.
εὔ·εικτος, ος, ον, qui cède facilement, docile, A. Aphr. Probl. 2, 23 ; DC. 69, 20 ||
Cp. -ότερος, Sch.-Orib. p. 121 Mai.
Étym. εὖ, εἴκω.
εὔεικτος, leicht nachgebend, fügsam, DC. 69.20 u. a.Sp.