εὐέμπτωτος
εὐέμπτωτος, easily falling into
εὐέμ-πτωτος, ον,
- easily falling into: hence, prone, liable, εἴς τι Posidon. ap. Gal. 5.434; εἰς ὀργήν Stoic. 3.110: Comp., εἰς τὰς ὀργάς Phld. Ir. p.97 W.; ἐπί τι Id. Rh.Supp. p.26 S.: abs., Ptol. Tetr. 164. Adv. -τως Gal. 5.448, Dsc. Ther.Praef.; εὐ. ἔχειν πρός τι Phlp. in de An. 53.15.
εὐ·έμπτωτος, ος, ον, qui se laisse facilement aller à, enclin à, avec εἰς ou πρός et l’acc. Ptol. Tetr. 164, Gal. 5, 157a, b.
Étym. εὖ, ἐμπίπτω.
εὐέμπτωτος, leicht hineinfallend, strauchelnd, Sp.