εὐθενέω
εὐθενέω, thrive, flourish
εὐθενέω,
- thrive, flourish, of animals and plants, μῆλα . . εὐθενοῦντα A. Eu. 944 (lyr.); καρπόν τε γαίας καὶ βοτῶν . . ἀστοῖσιν εὐθενοῦντα ib. 908, cf. Thphr. CP 2.4.5, 5.11.3; μή τινʼ οἶκον εὐθενεῖν A. Eu. 895 (Scalig. for εὐσθ-) ; εὐθενούντων τῶν πραγμάτων D. 18.286; also of men, τοὺς στρατιώτας . . εὐθενεῖν Id. 8.20; ἡ Λοκρὶς εὐθηνεῖ (leg. εὐθενεῖ) τῷ ζεφύρῳ Thphr. Vent. 44, cf. Plu. Publ. 11, Ael. NA 5.13.
- II Pass. in same sense, [οἱ Λακεδαιμόνιοι] εὐθενήθησαν Hdt. 1.66 codd. (elswh. εὐθηνέω in codd. Hdt.); τὴν πόλιν εὐθενεῖσθαι D. 19.231 (s.v.l.). (εὐθηνέω (q.v.) is freq. v.l.; εὐθενέω (Att. acc. to Zonar.) is required by metre in A. Eu. 895 (cj.), Cratin. 327, and is found in best codd. of D., Arist. (v.l. in PA 680a28, HA 601b9, Mete. 352a6, al., εὐσθεν- v.l. in EN 1100a6, GA 775a29, etc.), cod. Urb. of Thphr. CP 5.11.3, al., Aristid. Or. 46(3).42, v.l. in Ael. VH 13.1, etc.)
εὐθενέω-ῶ, v. εὐθηνέω.
εὐθενέω, s. εὐθηνέω.