εὐμεγέθης

εὐμεγέθης, ες,

• of good size, large, Ar. Pl. 543, Eub. 110; ἀστράγαλος Aen.Tact. 31.17; ποταμὸς μάλα εὐ. X. HG 5.2.4; tall, γυνή AP 5.37 (Nicarch.), cf. PLips. 1.3 (ii B.C.), etc.
• • • 2 considerable, weighty, important, μαρτυρία D. 23.16; πρᾶγμα Ph. 2.196.

εὐμεγέθης, ες, von ansehnlicher Größe, groß ; λίθος Ar. Plut. 543 ; ποταμός Xen. Hell. 5.2.4 ; γυνή Nicarch. 1 (V.38) ; a.Sp.; auch μαρτυρία, ein wichtiges Zeugnis, Dem. 23.16.

εὐμεγέθης εὐ-μεγέθης, ες μέγεθος

• of good size, very large, Ar.