Εὐμενίδες
Εὐμενίδες, the gracious goddesses
Εὐμεν-ίδες (sc. θεαί), αἱ, strictly
- the gracious goddesses, euphem. of the Ἐρινύες or Furies, name of play by A.; ὥς σφας καλοῦμεν Εὐμενίδας, ἐξ εὐμενῶν στέρνων δέχεσθαι τὸν ἱκέτην S. OC 486; ὀνομάζειν γὰρ αἰδοῦμαι θεὰς Εὐμενίδας E. Or. 38; distd. from the σεμναὶ θεαί by Philem. 217.
Εὐμενίδες, ων (αἱ) s. e. θεαί, les Euménides (litt. les bienveillantes) nom donné par antiphrase aux Furies, Soph. O.C. 486 ; Eur. Or. 38 ; titre d’une pièce d’Eschyle ||
➳ Dat. pl. épq. -ίδεσσι, Orph. (Stob. Fl. 77).
Étym. εὐμενής.
Εὐμενίδες, αἱ, dat. ίσι, ep. Orph. fr. b. Stob. serm. 77 (79) ίδεσσι, αἱ, die Gütigen (s. Soph. O.C. 486, Harp., Suid., Eust. 765.25), die wohlwollenden Erinnyen, Alekto, Megära u. Tisiphone, bes. in Athen, wo sie auch Σεμναί hießen, Soph. O.C. 42, Eur. Or. 36, 1650, Dem. 23.66, Nonn. 10.33, 44.259, Orph. H. 69, 70, Antip. ep. VII.745, Schol. Aeschin. 1.188, A. Sie hatten in Athen ein Fest u. Heiligtum, außer beim Areopag (Cic. nat. deor. 3.18) bei Kolonos, Apd. 3.5.9, dah. μέχρι τῶν Εὐμενίδων, Plut. Thes. 27 ; in Sikyon, Paus. 2.11.4, unweit Megalopolis (Maria), Paus. 8.34.1, in Kerynea, Paus. 7.25.7. Aeschylus schrieb ein Stück dieses Namens, Harp., Suid. S. Ἐρινύες.
Εὐμενίδες
- Εὐμενίδες sc. θεαί the gracious goddesses, euphem. name of the Ἐρινύες or Furies, Aesch., etc.