εὐμείλικτος
εὐμείλικτος, easily appeased
εὐμείλικτος, ον,
- easily appeased, Corn. ND 12:—also εὐμειλής, ές, and εὐμ<ε>ίλῐχος, ον, Hsch.
εὐ·μείλικτος, ος, ον, facile à adoucir, à apaiser, Corn. 36.
Étym. εὖ, μειλίσσω.
εὐμείλικτος, = εὐμείλιχος, Hesych. u. Sp.