εὐρυγάστωρ
εὐρυγάστωρ, big-bellied
εὐρῠ-γάστωρ, ορος, ὁ, ἡ,
- big-bellied: metaph., of the sea, Orac. ap. Apollod. 2.8.2.
εὐρυ·γάστωρ, gén. ορος (ὁ, ἡ) [ῠ] au large ventre, fig. en parl. de la mer, Oracl. (Apd. 2, 8, 2) ; Œnom. (Eus. 3, 361 a Migne).
Étym. εὐ. γαστήρ.
εὐρυγάστωρ, weitbauchig, Apolld. 2.2.2, so für εὐρυγάστηρ zu lesen, s. Lobeck zu Phryn. p. 660.