εὐρυβίας
εὐρυβίας, of far-extended might, mighty
εὐρῠ-βίας, Ion. and Ep. εὐρῠ-βίης (Dor. gen. -βία prob. in B. 10.52), ὁ,
- = εὐρυσθενής, Hes. Th. 931, h.Cer. 294, Pi. O. 6.58, Pae. 6.103, al., B. 10.52, A.R. 4.1552; φθόνος εὐ. B. 15.31; εὐ. ταῦρος Supp.Epigr. 2.518 (Rome, iv A.D.).
εὐρυ·βίας, v. le suiv.
εὐρυβίας, ὁ, ion. ep. -βίης, der weit u. breit Gewaltige, Weitherrschende, Hes. Th. 931 ; H.h. Cer. 295 ; oft bei Pind., z.B. θεός P. 2.12, Ποσειδᾶν Ol. 6.58, Αἴας I. 5.51 ; Apollo, Anth. IX.525.6.
εὐρῠβῐας
- 1of broad sway of gods, Ποσειδᾶνʼ εὐρυβίαν O. 6.58 ὀρσοτρίαιναν εὐρυβίαν καλέων θεόν P. 2.12 of heroes, Περικλύμενʼ εὐρυβία P. 4.175 κούρᾳ θʼ Ψψέος εὐρυβία P. 9.13 “εὐρυβίαν Ἁἴαντα” I. 6.53 Νεοπτόλεμον εὐρυβίαν Pae. 6.103 Τήνερον εὐρυβίαν θεμίτ[ων ]ἐξαίρετον προφάταν ἔτεκ[εν Pae. 9.41
εὐρυβίας
= εὐρυσθενής, Hes., Pind.