εὐσταθέω
εὐσταθέω, to be steady, favourable
εὐσταθ-έω,
- to be steady, stable, ὅταν πολίταις εὐσταθῶσι δαίμονες are favourable, E. Rh. 317; εὐ. ταῖς διανοίαις D.H. 6.51; εὐστάθει rest in peace! in an epitaph, IG 14.1464; to be calm, tranquil, of the sea, Luc. VH 1.30; οὐκ εὐ. οἱ ὄρνιθες Plu. Aet.Gr. 2.281b.
- 2 enjoy sound, stable health, εὐ. καὶ ὑγιαίνειν Epicur. Fr. 68, cf. 413, Sor. 1.87, Herod.Med. ap. Orib. 7.8.1.
- 3 of cities or countries, enjoy tranquillity, εὐσταθοῦσα βασιλεία OGI 56.19 (Canopus, Ptol. III); τὴν πόλιν εὐ. SIG 708.37 (Istropolis, ii B.C.), cf. App. Hisp. 9.
εὐσταθέω-ῶ [ᾰ]
1 être ferme, consistant, bien équilibré, en parl. de la santé du corps et de l’intelligence, Plut. M. 1090a ||
2 en parl. de la mer, être calme, Luc. V.H. 1, 30 ||
3 fig. être favorable à, dat. Eur. Rhes. 315.
Étym. εὐσταθής.
εὐσταθέω, fest und ruhig sein ; ἔτυχε γαλήνη οὖσα καὶ εὐσταθοῦν τὸ πέλαγος Luc. V.Hist. 1.30 ; ὁ μηδένα χρόνον ἡμᾶς εὐσταθεῖν ταῖς διανοίαις ἐῶν Dion.Hal. 6.51, u. öfter bei Sp., bes. im epikuräischen Sinne, gesund am Leibe u. ruhig im Gemüte sein, vgl. Plut. Non Posse 6 u. Lobeck Phryn. p. 283.
εὐσταθέω,
- to be steady, favourable, Eur.:— to be calm, tranquil, of the sea, Luc. from εὐστᾰθής