εὐσυνάρμοστος
εὐσυνάρμοστος, easily fitted together
εὐσυν-άρμοστος, ον,
- easily fitted together, Arist. GA 718a29.
εὐ·συνάρμοστος, ος, ον, qui s’adapte et s’unit facilement, Arstt. G.A. 1, 7, 3.
Étym. εὖ, συναρμόζω.
εὐσυνάρμοστος, leicht zusammenzufügen, zu passen, Arist. gen.an. 1.7.