εὐσύντριπτος
εὐσύντριπτος, easily broken
εὐσύν-τριπτος, ον,
- easily broken, Plb. 9.19.7.
εὐ·σύντριπτος, ος, ον, facile à briser, Pol. 9, 19, 7.
Étym. εὖ, συντρίβω.
εὐσύντριπτος, leicht zu zerbrechen, κλίμακες εὐσ. γίγνονται, sie brechen leicht, Pol. 9.19.7.