εὐσύμβλητος
εὐσύμ-βλητος, old Att. εὐξ-, ον,
- = sq. 1, τέρας Hdt. 7.57; ἥδʼ οὐκέτʼ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία A. Pr. 775.
εὐ·σύμβλητος, ος, ον, facile à conjecturer, à deviner, Hdt. 7, 57 ||
➳ Anc. att. εὐξύμβλ. Eschl. Pr. 775.
Étym. εὖ, συμβάλλω.
εὐσύμβλητος, leicht zu erraten, zu verstehen, χρησμῳδία εὐξ. Aesch. Prom. 777 ; τέρας Her. 7.57.
εὐσύμβλητος
= εὐσύμβολος, Hdt., Aesch.