εὐλίμενος

εὐλίμεν-ος [ῐ], ον, (λιμήν)

• with good harbours, ἀκταί E. Hel. 1463; [πόλις] εὐλιμενωτέρα Pl. Lg. 705a, cf. 704b, 704d; εὐ. ἁλὸς οἶκοι Archestr. Fr. 26: c. gen., ἱερὸν παντὸς κύματος εὐλίμενον App.Anth. 3.81 (Posidipp.): —also εὐλῐμήν, -ένος, πορθμοί Procop. Aed. 1.5.

εὐλίμενος, mit schönem Hafen ; ἀκταί Eur. Hel. 1464 ; πόλις Plat. Legg. IV.704b ; Sp., wie DS. 5.12 ; εὐλίμενοι ἁλὸς οἶκοι, vom Hafen selbst, bei Ath. VII.327d, wie ὅρμος Hel. 6.7.

εὐλίμενος εὐ-λίμενος, ον λῐμήν

• with good harbours, Eur., Plat.