ζαλάω
ζαλάω, driving
ζᾰλάω, in Ep. part. ζαλόωσα . . χάλαζα
- driving hail, Nic. Th. 252.
ζαλάω (seul. part. prés. fém. épq. ζαλόωσα) tourbillonner ou éclater en tempête, Nic. Th. 252.
Étym. ζάλη.
ζαλάω, nur ζαλόωσα, χάλαζα, stürmend, Nic. Th. 251.