ζευγελάτης

ζευγελάτης [ᾰ], ου, ὁ,

• = ζευγηλάτης, Hsch.

ζευγελάτης, Hesych. γηπόνος, = ζευγηλάτης, Treiber eines Gespanns, Xen. An. 6.1.8, bes. zum Pflügen.