ζευγίππης
ζευγίππης, ου, ὁ, in pl., dub. l. in D.S. 19.106 (leg. ζευγίτας).
ζευγ·ίππης, ου (ὁ) qui combat sur un char attelé de deux chevaux, DS. 19, 106 dout. p. ζευγίτης.
Étym. ζεῦγος, ἵππος.
ζευγίππης, ὁ, der von einem zweispännigen Kriegswagen Kämpfende, DS. 19.106, l.d.