ζωϊκός
ζωϊκός, of or proper to animals
ζωϊκός, ή, όν, (ζῷον)
- of or proper to animals, ἡ ζ. φύσις Arist. PA 645a6, cf. 681b4; ἡ ζ. ἱστορία a history of animals, ib. 668b30: περὶ ζωϊκῶν, title of lost work by Aristotle, Ath. 7.328f.
- 2 animal, ψυχή, σῶμα, Porph. Gaur. 1.2, 13.4; ζ. ἄνθρωπος Dam. Pr. 200.
ζωϊκός, ή, όν, qui concerne les animaux, Arstt. P.A. 1, 5, 4, etc. ; Ath. 328f.
Étym. ζῷον.
ζωϊκός, die Tiere betreffend ; ζωϊκὴ ἱστορία, Arist. part. an. 3.5 ; auch τὸ ζωϊκόν genannt, Ath. VII.328f.