ἦχος
ἦχος, sound
ἦχος, ὁ,
- later form of ἠχή, Arist. Aud. 804a30, Theoc. 27.57, Ep.Hebr. 12.19, Ael. Tact. 35.3, etc.; τεττίγων λιγὺν ἦ. Call. Aet. Oxy. 2079.29 (ἧχον Pap.) [Fr. 1.29 Pf.]; παγᾶς Mosch. Fr. 1.12; αὐλοῦ Id. 2.98; οἱ τῶν πριόνων ἦχοι A.D. Synt. 290.24; of the sound of words, opp. sense, Phld. Rh. 2.258S.; ἦχοι καὶ ψόφοι ib. 1.150S.; τῆς φωνῆς ὁ ἦ. ἐν ταῖς ἀκοαῖς παραμένει Luc. Nigr. 7; γραμμάτων Demetr. Eloc. 71; ἦ. ἐν ὠσί, or abs., ἦχοι, ἦχος, ringing in the ears, Hp. Coac. 189, 190, Prorrh. 1.18, Thphr. Sens. 19; ἦχοι ὤτων Aret. SA 1.5.
- 2 echo, Arist. Pr. 899b30.
- 3 Gramm., breathing, ἦχοι ὁ μὲν δασύς, ὁ δὲ ψιλός Demetr. Eloc. 73.
- 4 voice, τὸν ἦ. εὔτονον καὶ λαμπρὸν ἀποτελεῖ Dsc. 5.17. (ἦχος, τό, is found in LXX Je. 28(51).16, dub. in Ev.Luc. 21.25.)
ἦχος, ου (ὁ)
1 bruit, son, Arstt. Aud. 67 ; Thcr. Idyl. 27, 56 ; en parl. d’une flûte, Mosch. 2, 98 ; d’une source, Mosch. 5, 12 ; du son de la voix, Luc. Nigr. 7 ; ttef. distinct de φωνή, Plut. M. 903a; οἱ ἦχοι, les sons, p. opp. aux lettres (τὰ γράμματα) D. Phal. § 71 ||
2 particul. bourdonnement dans les oreilles, sg. et pl. Hpc. 68g, 144a, 149c; Arét. p. 1, 24 ; 32, 38 ||
3 écho, Arstt. Probl. 11, 8 ; Plut. M. 903a.
Étym. ἠχή.
ἦχος, ὁ, = ἠχή, nach Moeris die hellenistische Form ; πηγῆς Mosch. 5.12 ; Luc. τῆς φωνῆς ὁ ἦχος ἐν ταῖς ἀκοαῖς παραμένει Nigr. 7 ; Plut. öfter u. a.Sp.
Bei Hippocr. das Klingen der Ohren ; im plur. ἦχοι Dem.Phal. 73.
Bei Hippocr. das Klingen der Ohren ; im plur. ἦχοι Dem.Phal. 73.
el decimosegundo compañero de tu nombre es un eco que produce viento
no te librará un perro ladrando, ni eco de timbal, ni sonido de flauta, ni tampoco un amuleto del cielo
ἦχος, ὁ,
later form of ἠχή, Theocr., Mosch.