θεαγωγέω
θεαγωγέω, evoke gods
θεᾰγωγ-έω,
- evoke gods, Iamb. Myst. 3.6:—hence θεᾰγωγ-ία, ἡ, ib. 2.10:— Adj. θεᾰγωγ-ός, όν, λόγος PMag.Par. 1.975,985.
θεαγωγέω-ῶ [ᾰ] évoquer les dieux, Jambl. Myst. 112, 10.
Étym. θεός, ἀγωγός.
θεαγωγέω, die Götter heranführen, beschwören, Sp.