θεμιστεῖος
θεμιστεῖος, of law and right
θεμιστ-εῖος, α, ον,
- of law and right, θ. σκᾶπτον the sceptre of righteous judgement, Pi. O. 1.12.
θεμιστεῖος, α, ον, qui rend la justice, Pd. O. 1, 18.
Étym. θεμιστεύω.
θεμιστεῖος, gesetzlich, gerecht, σκᾶπτον Pind. Ol. 1.12.
θεμιστεῑος
- 1of divine right (Ἱέρων) θεμιστεῖον ὃς ἀμφέπει σκᾶπτον O. 1.12
θεμιστεῖος, α, ον
θέμις
- of law and right, θ. σκᾶπτον the sceptre of righteous judgment, Pind.