Θεμίστιος
Θεμίστιος, ου (ὁ) Thémistios (Thémiste) h. Pd. N. 5, 91 ; I. 6, 95 ; particul. rhéteur célèbre.
Étym. v. le préc.
Θεμίστιος of the Aiginetan clan of the Psalychiadai, v. Severyns, Bacchylide, 42ff.
- 1εἰ δὲ Θεμίστιον ἵκεις ὥστʼ ἀείδειν, μηκέτι ῥίγει N. 5.50 τόν τε Θεμιστίου ὀρθώσαντες οἶκον τάνδε πόλιν θεοφιλῆ ναίοισι I. 6.65