θεώτερος
θεώτερος, more divine
θεώτερος, v. θεός III.
θεώτερος, v. θεός.
θεώτερος, Kompar. von θεός.
θεώτερος
-η
[comp. fr. θεός]
Holy as distinguished from common: [θύραι] Od. 13.111.
θεώτερος : divine, for the gods, i. e. rather than for men, of the two entrances (cf. θηλύτερος), πύλαι, Od. 13.111†.
θεώτερος, α, ον
comp. of θεός,
- more divine: v. θεός.