Θηβαγενής
Θηβαγενής, sprung from Thebes, Theban
Θηβᾱγενής, ές,
- sprung from Thebes, Theban, Hes. Th. 530: distd. fr. Θηβαῖος, Ephor. 21 J.:—also Θηβαιγενής, E. Supp. 136, D.P. 623.
Θηβα·γενής, ής, ές [ᾱ] originaire de Thèbes, Hés. Th. 530 ; Eur. Suppl. 137.
Étym. Θήβη, γίγνομαι.
Θηβαγενής
- 1Theban born, test., Ammon., de Diff. Verb. p. 70 Valck. (= FGH, 70 F 21, Ephoros.) Θηβαῖοι καὶ Θηβαγενεῖς διαφέρουσιν καθὼς Δίδυμος ἐν ὑπομνήματι τῷ πρώτῳ τῶν παιάνων Πινδάρου φησίν· καὶ τὸν τρίποδα ἀπὸ τούτου Θηβαγενεῖς πέμπουσι τὸν χρύσεον εἰς Ἰσμήνιον (Valck.: Ἰσμηνὸν codd.) πρῶτον” fr. 66, cf. Σ, P. 11.5, Wil., Pindaros, 14.
Θηβαγενής
Θηβᾱ-γενής, ές
- sprung from Thebes, Theban, Hes.